Arnþór Sigurðsson

Þegar að ég var ungur maður varð ég þeirrar gæfu aðnjótandi að fá að róa til fiskjar, þetta var 10 tonna trébátur sem var kominn til ára sinna en asskoti gott sjóskip. Ekki það að ég sé svo gamall í hettunni en töluvert vatn er runnið til sjávar síðan.

Við voru bara tveir í áhöfn og var ég í hásetahlutverkinu og kokkur en félagi minn kapteinn og vélstjóri. Við vorum á grásleppuveiðum inni í miðjum Breiðafirði. Flestir dagar í minningunni voru góðir og veður gott en þó komu dagar sem sitja fastar í huganum en aðrir. Nefnilega þeir dagar þar sem eigendur hafsin töldu að rányrkja væri í gangi hjá okkur félögunum. Við lögðum netin um víðan sjó og á flestum stöðum gekk allt vel en á sumum stöðum vorum við illa séðir.

Eitt dæmi má nefna en við lögðum net á slóðum þar sem „eigendur hafsins“ töldu að við værum í órétti. Þeir héldu því fram að við værum að leggja í gamlar selalagnir og værum því á helguðu svæði samkvæmt gamalli hefð. Við blésum á þessar skýringar en fengum að finna fyrir því með ýmsum hætti. Eitt skipti var búið að leggja net þvert yfir netin okkar þannig að við áttum mjög erfitt með að draga okkar net upp nema að skera þau í sundur sem og við gerðum.

Í annað skipti fengum við heimsókn frá eigendum hafsins. Þeir hafa líklega beðið eftir okkur. Þeir voru á mun hraðskreiðari bát heldur en við. Þarna komu þeir siglandi beint að okkur og stöðvuðu steinsnar frá okkur, tveir menn og munduðu þeir báðir sínhvora haglabyssuna. Einhver orðaskipti fóru fram sem voru langt því frá vinsamleg. Allan tímann var haglabyssan höfð á lofti en þó ekki beint að okkur en hún var höfð á lofti til þess að leggja áherslu á alvöru málsins. Við vorum greinilega að fást við menn sem töldu að auðlind hafsins væri þeirra en ekki okkar flækinganna. Eftir þessa vinsamlegu heimsókn hafði skipstjóri bátsins það á orði að við skyldum hvergi kvika hvað sem á gengi, þeir eiga ekki meira í þessu en við.

Á einum stað vorum við þó látnir friði en sá staður er kallaður Brekinn. Brekinn er sker sem liggur undir yfirborði sjávar og brýtur á honum þegar einhver sjógangur er. Merkilegt var þó að Brekinn var ekki versti veiðistaðurinn en netin gátu farið illa ef vestanáttin var af einhverju viti. Hinn rómaði skipstjóri á þessu fleyi spurði mig og sjálfan sig einhvern daginn „Hver skildi eiga Brekann?“ Eftir langan tíma hefur þessi setning setið í mínum huga og nú þegar að tekist er á um eignaréttinn á auðlindum hafsins gerir maður sér grein fyrir því að menn munu svífast einskis í þeirri baráttu.

Sumir telja sig eiga meira tilkall til þessara auðlinda en aðrir og jafnvel beita þvingunum eins og við félagarnir fengum að kynnast þegar að við vorum taldir í órétti á veiðum í gömlum selalögnum. Ekki er ég viss um að haglabyssur verði mundaðar en aðgerðir Samherja á Dalvík minna mig óneytanlega á þessa gömlu daga. Lífi fólks er ógnað. Þá er rétt að hafa í huga orð skipstjórans á bátnum mínu. Við skulum hvergi kvika, sama hvað á gengur, þeir eiga ekki meira í þessu en við.

Það er ekki liðinn langur tími frá því að Sjálfstæðisflokkurinn komst í meirihluta í Kópavogi. Þegar að þeir mynduðu meirihluta þá sagði núverandi bæjarstjóri að nú yrði ekki seilst lengra í vasa Kópavogsbúa. En nú í vikunni útskýrði hann það fyrir alþjóð að hann yrði að hækka gjöld í Kópavogi vegna þess að hann væri að afhenda bæjarbúum bláar ruslatunnur.

Hann lofar því að sorphirðugjaldið hækki ekki, en hækkar það samt með því að rukka bæjarbúa um tunnurnar. Ég er ekki alveg viss hvort að hann trúi því sjálfur sem hann segir, eða hvort að hann haldi að ég og 30 þúsund bæjarbúar trúi því sem hann er að halda fram. En auknar álögur af hálfu bæjarins með sjálfstæðisflokkinn í fararbroddi er staðreynd engu að síður.

Þessi ruslatunnuaðgerð sjálfstæðismanna á víst að spara mér sporin svo að ég þurfi ekki að fara í sorpu með fréttablaðið einu sinni í mánuði. Sorpa er c.a. einn kílómeter í burtu frá mér og sennilega er ekki lengra að fara í sorpu fyrir flesta íbúa bæjarins. Ég ek þá um 22 kílómetra á ári til þess að henda fréttablaðinu í sorpu. Bensínkostnaðurinn yrði þá um 400 krónur á ári.  Tunnan hinsvegar kostar einhverja tugi þúsunda. Þannig að bæjarstjórinn er því búinn að spara mér bensínkostnað í ferðir í sorpu næstu 30 – 40 árin. Mikil speki þar að baki hjá flokknum sem ætlar ekki að hækka álögur á íbúa Kópavogs.

Í gær fór fram fundur í bæjarstjórn Kópavogs. Þar var fyrirferðamikil umræða um lóðir og lóðaúthlutanir. Eins og mönnum er kannski kunnugt um þá er Sjálfstæðisflokkurinn aftur kominn til valda í Kópavogi með Gunnar Birgisson í fararbroddi. Við myndun meirihluta Sjálfstæðisflokksins þá gekk siðbótaflokkurinn Kópavogslistinn til liðs við gamla meirihluta sjálfstæðismanna og framsóknar. Því var haldið á lofti að Gunnar Birgisson yrði ekki í neinum embættum og yrði haldið frá mestu hringiðunni.  Þannig réttlætti siðbótaflokkurinn veru sína í meirihlutanum með íhaldinu. En nú eru grímurnar að falla og hið rétta er að koma í ljós.  Gunnar Birgisson situr sem formaður framkvæmdaráðs sem sér um helstu framkvæmdir bæjarins og þar á meðal lóðaúthlutanir.

Á bæjarstjórnarfundinum lá fyrir að úthluta nokkrum lóðum og voru flestir bæjarfulltrúar ánægðir með það að fólk sé farið að sækja um lóðir. Það voru hinsvegar gerðar nokkrar athugasemdir við það hvernig þessum lóðaúthlutunum var háttað.  Það lá fyrir fundinum að samþykkja úthlutanir á lóðunum en það lá ekki fyrir hvort að umsækjendur væru skuldlausir við bæjarfélagið eða skulduðu ekki  skatta eða gjöld. Þó svo að í reglum um úthlutanir sé alveg skýrar að þeir aðilar sem eiga óuppgerðar skuldir við Kópavogsbæ fái ekki úthlutaðar lóðir. Það kom einnig fram í ræðum að handvaldir aðilar voru hvattir til þess að sækja um og vildu menn meina að þarna væru kunnuleg vinnubrögð á ferðinni frá fyrri tíð.

Sjálfstæðismenn skilja ekki þessa neikvæðni í minnihlutamönnum í bæjarstjórninni. Þeir höfðu það á orði að nú væri kreppunni lokið í Kópavogi og búið að koma vinstra liðinu frá. Þá væri komið að þeim að snúa hjólunum í gang með öllum ráðum og meðulum. Það var jú vinstra liðið sem allt var að drepa með sköttum og álögum að þeirra mati.

Minni þeirra nær bara ekki lengra en það að Kópavogsbær var á barmi gjaldþrots haustið 2008 eftir 20 ára valdatíð íhaldsins. Ef það er raunin að skattar hafi hækkað í Kópavogi þá er það Sjálfstæðisflokknum að þakka, þeir hafa jú komið bæjarfélaginu á kné með ofsaskuldsetningu. Einhverjir þurfa að borga brúsann á endanum, það gengur þeim illa að skilja. Þeir fengu ekki neina hjálp frá vinstra liðinu við að skuldsetja bæjarfélagið upp í rjáfur.

Menn virðast lítið hafa lært. Húsnæðisbólan er enn vandamál í samfélaginu og er enn ekki séð fyrir endann á afleiðingum hennar.  Sjálfstæðismenn í Kópavogi ætla greinilega að róa á kunnugleg mið og gera tilraun til þess að keyra byggingaframkvæmdir af stað með ímyndaðari eftirspurn. Byggingakranarnir koma aftur í Kópavoginn er þeirra heróp.

Það er rétt að geta þess að þessum úthlutunum var frestað þar sem vafi lék á því hvort að hinir útvöldu umsækjendur væru skuldlausir við bæjarfélagið. Hinir neikvæðu vinstri menn höfðu það í gegn að framlengja kreppunni í Kópavogi um einn og hálfan sólahring eða þar til að skuldastaða umsækjanda væri staðfest.

Tillaga var lögð fram á leikskólanefndarfundi hjá Kópavogsbæ af undirrituðum. Set ég hana hér fram til þess að deila henni og jafnvel væri gott að fá álit eða athugasemdir við hana frá áhugasömum um leikskólamál. En tillagan snýst um það að breyta gjaldskrá leikskólanna í Kópavogi. Í dag er leikskóladvöl niðurgreidd af bæjarfélaginu um 80-85% að meðaltali en hlutdeild foreldra er um 15-20%. Tillagan hefur ekki fengið afgreiðslu hjá leikskólanefndinni en verður til umfjöllunar á næsta fundi nefndarinnar.  Það verður afar fróðlegt og ekki síður spennandi að sjá í hvaða farveg hún lendir.

Lagt er til að leikskóladvölin sé gjaldfrí frá morgni til kl. 14 á daginn en gjald sé tekið eftir kl. 14 til lokunar eða þá 2-3 tíma sem leikskólinn er opinn.

Tillagan í heild sinni:

Breytingin felur í sér að leikskólapláss sé gjaldfrítt sex fyrstu tíma dagsins eða til 14:00.

Greitt er fyrir kostnað við máltíðir og svo lágmarks efnisgjald

Eftir 14:00 sé fullt gjald tekið á miðað við útreiknaðann meðaltalskostnað við leikskólapláss.

Gjaldið fyrir átta tíma vistun verði þó aldrei hærra en núverandi gjaldskrá .

Lagt er til að elsti árgangurinn í leikskólunum haustið 2012 eða veturinn 2012-2013 verði  tilraunar- verkefni í þessari gjaldbreytingu. Það leikskólaár yrði skoðað hvernig gengi og hvort  sníða þurfi annmarka af þessu fyrirkomulagi. Í framhaldinu yrði einn árgangur tekinn inn ár hvert inn í nýju gjaldskránna  þar til allir árgangar eru komnir undir þetta nýja fyrirkomulag. Elsti árgangurinn er sérstaklega valinn í þessari tillögu vegna þess að ef þetta fyrirkomulag reynist illa og fallið verði frá því þá kemur sá árgangur ekki inn í leikskólana að ári liðnu og því væru engar breytingar gerðar hjá öðrum aldurshópum í leikskólunum.

Í dag niðurgreiðir Kópavogsbær 80-85% að meðaltali leikskóladvöl barna í Kópavogi. Kostnaður bæjarfélagsins væri því hverfandi við þessa breytingu ef allir foreldar veldu það að vista börnin í átta tíma vistun á dag. Með breytingunni yrði hinsvegar hvatning fyrir foreldar að vista börnin aðeins í sex stundir á dag og yrði það því töluverð búbót fyrir þau heimili í Kópavogi þar sem eitt eða fleiri börn eru.  Ungar barnmargar fjölskyldur myndu njóta góðs af breytingu eins og þessari og yrði það án efa mikil hvatning fyrir ungt fólk að byggja sér heimili í Kópavogi.

Þessar hugmyndir eru langt því frá að vera nýjar og hefur verið ritað um álíka hugmyndir af fagfólki leikskólanna, það er þeirra sýn að styttri dvöl í eiginlegum leikskóla sé heppilegra heldur en 8-9 tíma leikskóladvöl.

Það viðhorf að stytta vinnudaginn í samfélaginu dúkkar upp öðru hvoru og er þessi tillaga í þeim anda og ætti að falla vel inn í þá sýn.

Það  hafa verið gerðir útreikningar á 100 barna leikskóla á Menntasviði Kópavgosbæjar og hafa þeir sýnt fram á að þessi hugmynd er vel framkvæmanleg og væri gott ef það plagg yrði lagt fram við frekari umræðu á þessari tillögu.

Flutningsmaður tillögu

Arnþór Sigurðsson fulltrúi VG

Nú hafa ellefu glæpagengi verið skilgreind á Íslandi samkvæmt nákvæmri úttekt. Allt eru þetta gengi sem bera erlend nöfn eins og Outlaw eða Hells angels.  Flest ef ekki öll þessi gengi notast við mótorfáka og er það helsta einkennið og náttúrulega fataburðurinn er nokkuð sérstakur. Þeir eru gjarnan merktir meðlimir þessara gengja þannig að það fer ekki á milli mála að þeir tilheyra ákveðnum hópum eða gengjum. En eru þessir aðilar þeir hættulegustu í samféalginu? Helsta starfsemi þessara aðila sem hafa verið skilgreindir eru óheiðarleg starfsemi af einhverju tagi. Eða starfsemi af því tagi sem okkur hinum líkar ekki við og oftar en ekki stangast starfsemi þeirra á við sett lög í landinu.  Okkur eða hinum almenna borgar stafar yfirleitt einhverskonar ógn af þessum aðilum. Okkur finnst ekki gott að vera í návist þessara aðila og óttumst gjarnan um eigur okkar og jafnvel okkar nánustu.

En gæti verið að þessir aðilar séu ekki endilega það sem við ættum að óttast mest? Gæti verið að það séu einhver önnur gengi í samfélaginu sem hafa ekki verið skilgreind sem glæpagengi af því að meðlimir þeirra sitja ekki mótorfáka eða klæðast bara venjulegum fötum eins og við hin og falla því í fjöldann? Gæti verið að óskilgreindu gengin ásælist eigur okkar jafnmikið eða jafnvel enn meira heldur enn hin skilgreindu glæpa gengi?

Það er nefnilega hópur manna sem hefur það að markmiði að komast yfir eigur okkar í enn stærri stíl heldur en hin skilgreindu glæpagengi gera. Munurinn er bara sá að aðferðir hinna óskilgreindu er að setja lög og reglur sem heimila þeim að taka eigur okkar til sín. Þetta eru ekki skilgreindir glæpahópar en engu að síður  eru þetta gengi sem láta sér fátt um finnast og taka til sín eigur almennings án þess að roðna. Aðferðirnar heita ýmsum nöfnum eins og einkavæðing eða nýting á orku í þágu þjóðarinnar eða samkeppni á markaði. Oftar en ekki flokkast þessi gengi undir það að vera djöflulsins snillingar. Aðferðirnar hafa allar einhver nöfn en þau eru bara mun fágaðari heldur en innbrot, líkamsárás eða uppgjör í undirheimum. Þetta er nefnilega allt á yfirborðinu og gerist um hábjartan dag fyrir framan nefið á okkur.

Umræðan í samfélaginu hefur verið á þá leið eftir vitnaleiðslur í Landsdómi að þessi réttarhöld hafi verið skrípaleikur. Hvert vitnið á fætur öðru lýsir því yfir að Geir sé saklaus og að ekki hafi verið hægt að gera nokkurn skapaðan hlut til þess að koma í veg fyrir efnahagshrun landsins. Áhuginn var mikill á þessum atburði og hafa margir haft það á orði að það hafi verið uppselt á hverja sýninguna á fætur annari, líkt og á sýningarnar á Vesalingana í Þjóðleikhúsinu. Það var þó eftirtektarvert að sum vitnin sáu í hvað stefndi mörgum árum áður en samt halda menn því fram að ekkert hafi verið hægt að gera. Það skal engan undra þó svo að megnið af fréttum frá réttarhöldunum hafi verið á þá lund að ekkert hafi verið við ráðið. Þetta voru jú vitnaleiðslur en ekki dómurinn sjálfur. Vitnin voru flest nátengd ákærða eða innvinkluð í atburðarásina sjálfa.  Ef t.d. foringi í bófaflokki væri dreginn fyrir rétt og allur bófaflokkurinn væri dreginn inn í dómsalinn til þess að bera vitni, ætti maður von á öðru en að foringi bófanna og allur hans bófaflokkur lýsti yfir öðru en sakleysi þrátt fyrir að gæpurinn væri augljós og bófaflokkurinn hafi verið gripinn á staðnum? Dómurinn sjálfur er eftir, við skulum ekki gleyma því. Þó hafa verið senur í þessum réttarhöldum sem hafa komið einkennilega fyrir sjónir. Fréttamaður spyr Árna Matthísen hvernig honum líði að sjá Geir einan fyrir dóminum. Hverslags spurning er það? Átti svarið við þessari spurningu erindi við þjóðina? En að mínu mati var það mjög gott að Landsómur fékk að fara í gegnum þetta mál, rifja þetta allt upp.

Leikskólanefndarfundir í Kópavogi eru jafnan rólegir, faglegir og yfirvegaðir, a. m. k.  er það mín upplifun eftir setu í þeirri nefnd í rétt rúmt ár. Þar eru rædd hin ýmsu mál er varða leikskólana og tengd málefni. Eitt mál hefur þó verið rætt meira heldur en annað en það er sú brýna þörf á leikskólaplássum í efri byggðum Kópavogs. Þar eru óbyggðir þrír leikskólar samkvæmt skipulagi. Einn þeirra var nánast kominn á koppinn þegar að allt hrundi haustið 2008. Þegar að hrun frjálshyggjunnar reið yfir samfélagið var Kópavogur svo illa staddur eftir slæma fjármálastjórn og gríðalega skuldsetningu, að öll áform um uppbyggingu þjónustu við bæjarbúa fóru á ís í þessum bæjarhluta.

Undanfarið ár hafa ýmsar hugmyndir verið lagðar fram. Ein sú besta og hagkvæmasta er sú að bæta við  lausum kennslustofum við tvo leikskóla  í efri byggðum og búa þannig til 80 leikskólapláss.  Allur undirbúningur fyrir þessa aðgerð liggur á borðinu og í raun ekkert annað að gera en að framkvæma og leysa að stórum hluta þennan tímabundna vanda með litlum tilkostnaði.

Einkaaðilar áskrifendur að skattfé bæjarbúa

Það kom því nokkuð í opna skjöldu á síðasta leikskólanefndarfundi að lögð var fram ný tillaga um lausn á þeim vanda að fjölga leikskólaplássum. Hugmyndin er í sjálfu sér ekki slæm og hljómar afskaplega vel en hún er þess eðlis að færa það fé sem leikskólunum er ætlað til uppbygginar, yfir í gæluverkefni sem gekk ekki upp hjá Skógræktarfélagi Kópavogs. Þegar að hrunadansinn stóð sem hæst tók Skógræktarfélag Kópavogs þá ákvörðun að byggja félagsheimili í Guðmundarlundi. Því miður fyrir Skógrækarfélagið þá gekk dæmið ekki upp og sér það ekki fram á að ljúka við byggingu hússins í nánustu framtíð. Nema að sú „snilldar“ hugmynd gangi upp að gera félagsheimilið að leikskóla fyrir 35 börn í nokkur ár.

Hrunadansinn dunar í Kópavogi

Hugmyndin  gengur út á það að Kópavogsbær klári byggingu félagsheimilisins fyrir 50 milljónir og leigi síðan húsið í nokkur ár undir leikskóla. Það væri svo sem ekki eini kostnaðurinn heldur er vegurinn upp í Guðmundarlund illfær malarvegur. Það yrði þá frumskilyrði að vegurinn yrði byggður upp og malbikaður. Það færu þá aðrar 50 milljónir í þá framkvæmd. Sem sagt, það þykir sjálfsagt að taka um 100 milljónir af framkvæmdaráætlun til leikskólanna  til þess að ljúka við hrunadansbyggingu félagasamtaka sem Kópavogsbær ber enga ábyrgð á. Það er rétt að taka það fram að undirritaður hefur ekkert út á þá göfugu starfsemi sem skógræktarfélög vinna að. Heldur hitt að láta sér detta það í hug að tefja framgang á uppbyggingu leikskólanna í Kópavogi með því að flytja fjármagn frá leikskólunum í gæluverkefni einkaaðila.

Enginn skilningur á þjónustu við börnin í bænum

Leikskólarnir í Kópavogi og starfsemi þeirra hefur fengið sinn skerf af niðurskurði allt frá hruninu og jafnvel hefur fagfólk leikskólanna orðað það þannig að menn séu komnir inn að beini í þeim aðgerðum. Nýi meirihlutinn í Kópavogi veltir því ekki mikið fyrir sér heldur beinir fjármagninu frá leikskólunum í einkaaðilana án þess að blikna. Það leikur enginn vafi á því að það eru komnar nýjar áherslur í Kópavogi eftir að hrunaflokkarnir komust aftur að stjórn bæjarins.

Nú hefur Ólafur Ragnar gefið það út að hann gefur kost á sér í komandi forsetakosningum. Það undarlega við framboð Ólafs í þetta skipti er að mogginn hefur stutt hann í hverju fótmáli í dágóðan tíma. Ekki sér maður alveg fyrir sér að maðurinn sem ritstýrir mogganum núna hafi miklar mætur á Ólafi sem sagði að ritstjórinn hefði skítlegt eðli í ræðustóli á alþingi hér um árið. Ritstjórinn er örugglega ekki búinn að gleyma því né fyrirgefa Ólafi þau þörfu orð.

Ólafur fór inn á vinstra fylgi þegar hann var kosinn fyrst en það fylgi er ekki lengur til staðar.  Þetta veit moggaritstjórinn mæta vel. En mogganum hefur nú tekist að narra Ólaf í framboð með fölskum stuðningi. Þannig er búið að blokkera venjulegt hugsandi fólk frá forsetaframboði.

Og í framhaldinu á síðustu metrunum  þá mun einhver mætur sjálfstæðismaður gefa kost á sér, mogginn mun að sjálfsögðu snúa bakið við Ólafi og styðja hægri frambjóðandann sinn. Með þessari fléttu geta vinstri sinnaðir ekki tekið þátt í fosetakosningunum. Ekki munu þeir styðja Ólaf og ekki geta þeir stutt frambjóðanda Hádegismóa. Þannig mun ritstjórinn ná sér niður á Ólafi í eitt skipti fyrir öll og jafnframt koma fyrir réttum manni á Bessastaði.

Lögreglumaðurinn siðprúði Geir Jón Þórisson hefur upplýst þjóðina um það að hann gefi kost á sér til vara varaformanns Sjálfstæðisflokksins. Um leið og hann gerir það þá upplýsir hann þjóðina einnig um að hann sé að gera skýrslu um mótmælin miklu eða Búsáhaldabyltinguna eins og hún er kölluð. Geir  Jón hefur í raun gert skýrsluna ómerka með því að vera í framboði til embættis í einum af hrunaflokkunum þar sem hann er búinn að lýsa sig hlutdrægan í þessu máli. Kannski gerði  Geir Jón þetta af ásettu ráði til þess að losna við þann kaleik að fjalla um hrunið sem flokksfélagar hans stóðu að. Það kæmi mér ekki á óvart. En í öllu falli er skýrsla sem Geir Jón gerir um þetta mál ómerk áður en henni er lokið. Geir Jón þarf þó ekki að henda skýrslunni þó svo að hún geti aldrei talist trúverðugt opinbert plagg. Þessi vinna hans getur vel nýst honum . Hann getur t.d. flutt hana sem framboðsræðu á kynningarfundi í  Valhöll þegar að kosningin um vara varaformann Sjálfstæðisflokksins fer fram.

Það þurfti ekki að bíða lengi eftir því að sjálftakan hefðist á skattfé bæjarbúa í Kópavogi. Nú er búði að launa fráfarandi bæjarstjóra ríkulega fyrir hollustuna eins og sjá má í umfjöllun fréttablaðsins. Gengið er frá málum þannig að samningur er gerður sem er flokkaður sem trúnaðarmál. Sem sagt samningur sem þolir ekki dagsljósið. Er það forsvaranlegt að kjörnir fulltrúar geti gert samning sem ekki má opinbera þrátt fyrir að íbúar bæjarfélagsins beri kostnaðinn? Hér er ekki verið að ræða um þúsundir eða tugþúsundir, heldur margar milljónir, jafnvel tugi milljóna. Hér eru vinir og samherjar að víla og díla með peninga almennings sem þeir líta á sem sína eigin. Siðblindan á sér engin takmörk í þessum efnum, sporin eru vel þekkt í Kópavogi og þau verða greinilega mörg til viðbótar. Rannveig Ásgeirsdóttir bæjarfulltrúi Y lista sem mætti með gúmmíhanskana í kosningabaráttunni og ætlaði að skrúbba út spillinguna í Kópavogi er nú búinn að óhreinka hendur sínar með stuðningi sínum við sjáftökuliðið. Það er viðbúið að launakjör nýja bæjarstjórans munu hækka verulega í kjölfarið og verður fróðlegt að fylgjast með því með hvaða hætti það verður rökstutt.