Það hlýtur að vera áhugavert fyrir mannfræðinga að rannsaka hvers vegna við, sem þjóð, högum okkur oft eins og umskiptingar sem vita ekki í hvaða veröld þeir eru staddir.

Fyrir rúmum þremur árum réði Sjálfstæðisflokkurinn öllu því sem hann vildi og reif botninn undan þjóðarskútunni. Heimurinn spáði því að við hyrfum í djúpið. Strandkafteinarnir ætluðu eigi að síður að sigla áfram en þjóðin hrakkti þá frá borði með potthlemmum og sleifum. Önnur áhöfn var munstruð á skipið. Henni hefur tekist svo vel að endurbæta fleyið að heimurinn undrast.

Og nú vill þjóðin fá þá aftur, gömlu strandkafteinana. Hún vill líka meiri jöfnuð, kvótann úr höndum sægreifa og nýja stjórnarskrá svo aðeins fátt eitt sé nefnt.

En hvað vilja strandfurstar Sjálfstæðisflokksins? Þeir vilja meiri fríðindi til þeirra sem betur mega, kvótann áfram í höndum sægreifanna og alls ekki nýja stjórnarskrá, að minnsta kosti ekki þá sem þjóðin hefur verið að setja saman í eindrægni undanfarin misseri.

Eins og sést ber engan veginn saman vilja þjóðarinnar og strandkafteina Sjálfstæðisflokksins. Eigi að síður vill þjóðin fá þá í brúna ef mark er takandi á skoðanakönnunum um vilja hennar.

Nokkrum sinnum í viku hefur strandkafteinn Guðlaugur Þór samband við fréttastofur og biður um að fá að koma í viðtal. Oft er það látið eftir honum þó að hann kunni naumast mælt mál, mundi að öllum líkindum falla í málfræði á grunnskólaprófi. Sá sem hlustar á málflutning hans með opin eyru áttar sig líka fljótt á því að hann vantar rökhugsun. Með 25 miljóna króna meðgjöf frá grósserum landsins tókst honum að auglýsa sig inn á þing. Þar var honum hampað af jafningjum sínum. Þeir kusu hann í nefnd sem fjallar um fjárreiður ríksins. Þar sitja tveir flokksmenn hans úr strandinu. Annar var næstráðandi þegar fleyið bar upp á, fékk afskrifaðar nokkur hundruð miljónir vegna misheppnaðra auðgunartilrauna makans. Hinn var lóðs yfirkafteinsins, tók stefnuna á skerið, fékk útborgað og stökk frá borði í það mund sem strandið varð. Þessa þremenninga kaus þjóðin á þing á meðan skútan var að liðast í sundur.

Og nú vill þjóðin fá strandkafteinana aftur í vélina, brúna og kortaklefann.

Það er eitthvað að okkur sem þjóð.

Gáta í eftirskrift:
Þessi setning er eftir félega Ögmund Jónasson, kirkjumálaráðherra:
“Heiðarlegur fjölmiðill leiðréttir rangfærslur sínar óumbeðið.”

Nú hefur grein, full með rangfærslum, staðið óbreytt í málgagni ráðherrans í fjórar vikur. Hvers vegna?