Í kvöld var atkvæðagreiðsla á Alþingi þar sem kosið var um hvort vísa ætti frá þingi tillögu Bjarna Benediktssonar um afturköllun ákæru á hendur Geir H. Haarde. Niðurstöðurnar má sjá hér. Ég fylgdist með meirihluta umræðna af þingpöllum í dag, að vísu verð ég að viðurkenna að ég hafði ekki andlegt úthald í að hlusta á þingmenn sjálfstæðisflokksins fara með sömu rulluna aftur og aftur þannig að ég tók mér t.d. pásu þegar 4-5 þeirra voru á mælandaskrá í röð. Það sem mér þykir merkilegt í þessu máli utan við þá fyrirlitningu sem þrískiptingu valdsins er sýnd er sú staðreynd að þingmenn sem eru á vitnalista í landsdómsmálinu sem var til umræðu greiddi atkvæði í því án þess að nokkrum manni þætti það einkennilegt eða siðferðislega á gráu svæði auk þess sem eitt vitnana stýrði umræðuni úr stóli þingforseta á tímabili (Kristján Möller).
Hér er listi yfir þá þingmenn sem eru á vitnalistanum og studdu tillögu Bjarna Benediktssonar:
Guðlaugur Þór Þórðarson, Össur Skarphéðinsson, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, Einar Kristinn Guðfinsson, Kristján Möller og Tryggvi Þór Herbertsson
Það hlýtur að þurfa að svara þeirri spurningu hvort það geti talist eðlilegt að vitni í tilvonandi réttarhaldi, sem sjá mögulega fram á að þurfa að veita vitnisburð sem kemur þeim eða samstarfsfólki þeirra illa á einhvern hátt, séu hæf til að taka ákvörðun af því tagi sem fylgir svona kosningu.
Að lokum spyr maður sig: Hvernig í ósköpunum á maður að geta treyst þessu fólki aftur?
Ég byrti hér bréf sem Björg Sigurðardóttir varaformaður Borgarahreyfingarinnar sendi á stjórn BH í kvöld til að koma sínum sjónarmiðum á framfæri vegna þess sem henni (og mér) finnst vera óásættanleg vinnubrög í tengslum við mögulegt samstarf ýmissa hópa vegna komandi kosninga.
Lýðræðisframboð
Þar sem meirihluti aðalstjórnar BH hefur samþykkt að vísa mér úr öllum framboðsmálum Borgarahreyfingarinnar í kjölfar breiðfylkingarfundar þriðjudaginn 13. desember s.l. vil ég lýsa því sem ég tel aðdraganda brottvísunarinnar og koma með mína skoðun á því sem gerst hefur.
Það hafa verið haldnir nokkrir fundir til að athuga hvort grundvöllur sé fyrir almennu framboði við næstu alþingiskosningar til að koma á meiru réttlæti fyrir allan þorra landsmanna og meiri heiðarleika í opinberum stofnunum. Slíkt framboð hefur verið draumur minn frá hruni og meginástæða þáttöku minnar í starfi BH.
Ég tók þátt í vinnu vegna framboðs BH á sínum tíma sem gaf BH fjóra þingmenn og sem eins og allir vita sögðu sig úr samstarfi við BH. BH hefur síðan starfað án þinghóps. Framboð mitt til stjórnar BH ákvarðaðist af því sem BH upphaflega og vonandi enn stendur fyrir að vinna að breiðu allmennu framboði fólks sem vill vinna að auknu réttlæti og lýðræði í samfélaginu.
Kem ég nú að því sem ég tel höfuðástæðu brottvísunar minnar. Þórður Björn Sigurðsson og Friðrik Þór Guðmundsson ásamt Þórdísi B. Sigurþórsdóttur héldu fund í hádegi á Amokka nokkru fyrir aðalfund BH. Ég frétti af þessum fundi og fór fram á það að ég fengi að mæta þar. Þegar ég mætti á Amokka voru þau þrjú þegar komin og réttu mér blað þar sem stóð á nöfn þeirra sem þau vildu að yrðu kosin í stjórn BH. Einnig sýndu þau mér yfirlýsingu sem þau vildu bera upp á aðalfundi BH þess efnis að vilji væri fyrir framboðssamvinnu við Hreyfinguna og aðra pólitíska hópa. Ég gerði athugasemd við orðalagið og taldi að það væri ástæðulaust að nefna Hreyfinguna sérstaklega, nóg væri að nefna „aðra pólitíska hópa“. Þau voru mótfallnir því og héldu því fram að Hreyfingin og BH væru með alveg sömu samþykktir (stefnuskrá!?). Ég benti á að samþykktir BH hefðu ekki komið í veg fyrir að þingmenn BH hafi sagt skilið BH. Ef þetta er þannig sem Þórður, Friðrik og Þórdís fullyrða, þá eru ástæður brotthlaups þingmannanna byggðar á öðrum kvötum en stefnumálum BH. Og af hvaða kvötum voru þær þá? Hvað sem því líður tel ég tæpast að Hreyfingin hafi breytt sínum samþykktum í samræmi við það sem breyst hefur í BH síðan þeir hlupust á brott. Mín skoðun er sú að Hreyfingin sé bara einn af þeim pólitísku hópum sem rétt sé að ræða við og þurfi því ekki að nefna hana sérstaklega. Orðalag það sem ég vildi hafa hefði ekki haft nein áhrif hvað varðaði viðræður við Hreyfinguna, heldu verið taktiskt rétt gagnvart öðrum hópum.
Hefjast svo samvinnutilraunir um framboð. Eins og ég hef bent á hafa þær að mínu mati ekki verið sérstaklega markvissar eða bera vott um lýðræðisanda. Tilhneiging hefur verið til að handplokka þá sem mega koma að umræðunum og takmarka möguleika annarra til að tjá sig um hvaða mál eigi að hafa forgang. Til dæmis skipaði formaður BH svo fyrir að aðeins mættu koma tveir fulltrúar frá BH til að taka þátt í viðræðufundunum, meðan öðrum hópum voru engin takmörk sett. Þetta gerði það að verkum að Hreyfingin var í meirihluta á fundunum. Þessa skipun hefur formaður að vísu afurkallað en sem ykkur er væntanlega kunnugt um er ég þar undanskilin að ákvörðun stjórnar BH og eiginlega að skipun Hreyfingarinnar.
Það er öllum sem mig þekkja ljóst að ég hef verið talsmaður þess að hin pólitíska grasrót eigi að sjást og það er hennar vegna sem ég tel BH vera til komna. Mér hefur fundist vanta meiri fjölbreytni í viðræðuhóp um framboð. Ég hefði vilja auglýsa eftir áhugafólki um sameiginlegt grasrótarframboð, en ekki handplokka þáttakendur. Ég hefði vilja sjá fulltrúa sjómanna, verkamanna, öryrkja og eldriborgara svo dæmi séu tekin.
Á umræddum viðræðufundi þann 13 desember s.l. var mér litið yfir þátttakendur og sá að stór hluti þeirra var frá Hreyfingunni og í BH hópnum var fólk sem ég tel ef til vera villhallara undir Hreyfinguna en BH. Ég bað því um orðið og benti á að þessi fundur hefði á sér nokkuð mikið 101 Reykjavík yfirbragð og væri það miður því sá hópur væri með neikvæðan stimpil á sér (ég ekki undarskilin). Birgitta þingmaður Hreyfingarinnar tók þetta greinilega til sín og það illa því hún sagðist ekki sitja undir þessu og ætlaði að rjúka burt. Ég tók af henni ómakið því ég var búin að ákveða að fara á tónleika og fór fljótlega eftir að ég hafði talað.
Næst gerist það fimmtudaginn 15. des. að formaðurinn Friðrik Þór boðar stjórnarfund hjá BH og kemur í ljós að fundurinn var eingöngu boðaður til að vísa mér úr öllum nefndum varðandi breiðfylkingarframboð. Hvort Friðrik Þór fari hér í umboði BH tel ég tæpast, því hann lýsti því yfir á fimmtudagsfundinum að þessar brottvísanir mínar væru að undirlagi Hreyfingarinnar. Hreyfingarhópurinn hafði tilkynnt honum það að ef ég væri innanborðs væri úti um breiðfylkingarframboð. Alla vega af þeirra hálfu.
Það kann að vera að ég sé mjög gagnrýnin á Hreyfinguna, og vil fara varlega hvað þann hóp varðar, og að ég sé ekki með öllu grandalaus um þá hagsmuni sem eru í húfi fyrir hana þá er það annað mál. Það er ekki Hreyfingarinnar að velja gagnrýnendur sína. Það er ekki Hreyfingarinn ar að ákveða hverjir eru viðmælendur hennar að hálfu BH. Þoli menn ekki gagnrýni skulu menn ekki velja sér lýðræðið sem viðfangsefni.
Friðrik Þór hefur nú boðað annan stjórnarfund til að setja varamenn í þá stöðu að fylgjast með gæðum stjórnarstarfsins. Sérkennileg staða það. Hvers er þá ábyrgðin?
Þó svo að mér sé meinað fyrir hönd BH að taka þátt í beiðfylkingarsamræðum, þá get ég verið þar á eigin vegum. EN ég geri mér grein fyrir því að ég get ekki staðið þar sem persóna á eigin vegum eða annarra samtaka en BH – ég er jú skráður félagi í BH. Ég er núverandi varaformaður BH. Ég get ekki setið á tveimur stólum það er mér að minnsta kosti fullljóst.
Ég skrifa þetta því ég er á þeirri skoðun að ég hafi alltaf unnið að því að mynda samstöðu með þjóðinni (ekki með einstökum smáhópum) svo hún geti rétt hlut sinn. Friðrik Þór hefur tekið við kyndlinum hjá mér og gert að sínum þrátt fyrir að hans aðaláhugi sé að verða algjörlega samstíga Hreyfingunni. Ef hann getur afrekað einhverju þá er það mér að meinalausu.
Í kvöldfréttum RÚV var fjallað um aukningu í verslunarferðum til útlanda og talsmanni verslunar og þjónustu gefið tækifæri til að barma sér (ekki var rætt við talsmann almennings/neytenda). Eins og fyrri daginn fór lítið fyrir gagnrýni við fréttaflutning, t.d. var nefnt dæmi um verðmun á iPhone keyptum erlendis (með vsk) og sama síma keyptum hér heima en ekkert spáð í af hverju munurinn væri svona mikill! Einnig kom í ljós að sá fatnaður sem var hvað vinsælastur skv. einhverju blaði fæst yfirleitt ekki hér á landi. Það augljósa er að íslensk verslunarfyrirtæki eru ekki að standa sig og svo geta þeir grenjað í fréttunum gagnrýnislaust og stimplað inn hræðsluáróðri um að allt fari fjandans til með þessu áframhaldi. Mig langar bara að benda þessum greyjum á að þetta er nákvæmlega það sem þeir vilja, frjáls og óheft samkeppni til hagsbóta fyrir neytendur og það getur ekki verið svo slæmt
Eins og oft áður hlustaði ég á hádegisfréttir ríkisútvarpsins kl. 12:20 þetta hefur verið nokkuð fastur punktur í tilveruni um helgar hjá mér eins og eflaust mörgum öðrum þrátt fyrir að oft hafi lítið verið á því að græða annað en svartsýni og neikvæðni. En ég man ekki til þess að hafa verið svona gapandi af undrun yfir ófagmensku og lélegum vinnubrögðum áður, ef til eru verri dæmi þá er það víst satt að minnisleysi getur verið blessun (ignorance is blizz).
Allur fyrri hluti fréttatímans var undirlagður af stormi í vatnsglasi sem er að eitt fyrirtæki, EKKI EINSTAKLINGUR frá Kína vildi kaupa jörð hér á Íslandi en var, eftir lagabókstafnum, hafnað. Það var pínlegt að hlusta á þetta því fréttamenn útvarpsins létu eins og hingað hafi komið saklaust grey sem vildi eignast land á Íslandi vegna þess að hann væri svo mikill vinur okkar. Þingmenn samfylkingarinnar hafa gjörsamlega tapað kúlinu yfir þessu í stað þess að hugsa rökrétt og hlutlægt, efnamengunin sem þeir urðu fyrir í samstarfinu við sjálfstæðisflokkinn hefur greinilega ekki verið hreinsuð úr þeim.
En aftur að fréttastofuni, hún leyfði kínverska fyrirtækinu að púlla “Lorenzo von Matterhorn“ á sig:
Nú vellta kannski sumir fyrir sér hvernig hvennabósi úr gamanþætti tengist þessu máli. Ímyndarsköpun er orðið sem hér á við, eins og Barney Stinson gerði skapaði kínverska fyrirtækið og aumingja saklausi góði maðurinn fallega ímynd á netinu. Fullt af viðurkenningum frá kínverskum stjórnvöldum sem hinir auðtrúa gleyptu við án þess að gera sér grein fyrir því að þessi sami maður er tæki viðkomandi stjórnvalda. Það sem meira er hann var yfir maður í ráðuneyti sem ber hið sjarmerandi heiti “Sannleiksráðuneytið”, eitthvað sem þeir sem hafa lesið 1984 ættu að kannast við.
Bendi lesendum á mjög fróðlegan pistil Svans Gísla Þorkelssonar um þessi mál.
Talað var um að nú myndi fyrirtækið/einstaklingurinn ekki hugleiða frekari fjárfestingu hér á landi. Ég spyr, svona fyrst fréttamenn hafa alveg gleymt því: Hvaða fjárfesting var í hendi? Var einhver búinn að sjá kaupsamning? Hvaða störf nákvæmlega átti að skapa? Gera menn sér grein fyrir erfiðleikunum við að reisa mörg hundruð manna byggð uppi á hálendi? Einnig hefðu þeir mátt staldra við og spyrja sig hvort það væri eðlilegt að bregðast við eins og hann gerði, með yfirlýsingum, skætingi og skítkasti. Svoleiðis gera ekki “proffesional” aðilar, en kannski eru fréttamennirnir orðnir of vanir íslenskri umræðu til að taka eftir því að þetta er óeðlilegt.
Einnig hefur töluvert verið talað um óánægju þingmanna samfylkingarinnar vegna þessa máls, en vert er að rifja upp að saga þeirra í svipuðum málum er ekki eitthvað sem hægt er að monta sig yfir. Þarna á ég auðvitað við REI og Magma málin en vert er að rifja upp að þar villdu þingmenn samfylkingarinnar óðir og uppvægir selja afnotarétt af auðlind til 130 ára, þá var líka talað um erlendar fjárfestingar og vinnu fyrir alla.
Og svo var vitnað í viðtal við hann þar sem hann talar um að fjárfesta í Svíþjóð fyrst við erum svona vond við hann. Það kaldhæðnislega er að ef við skoðum reynslu svía af umsvifum kínverskra fyrirtækja þá eru það í raun bestu rökin fyrir því að leyfa þeim ekki að kaupa land hér á Íslandi. Kalmar brenndi sig illa á þessu og Gautaborg líka.
En það sem er kannski alvarlegast í þessu öllu er að fréttamenn, bloggarar og flestir aðrir horfa ekki á stóru myndina. Það vantar heildarstefnu í þessum málum. Þingmenn eru eins og venjulega of upteknir af sínum sérhagsmunum og þröngum pólitískum hagsmunum til að taka á málinu. Við eigum ekki landið, við erum bara með það að láni frá komandi kynslóðum. Að auki vil ég benda á að á norðurlöndunum sem við viljum oft vera í hópi með væru svona kaup ómöguleg, þar þarftu að hafa lögheimili í landinu til að kaupa jarðir. Það á að vera sjálfsagt skilyrði að landeigandi sé þátttakandi í samfélaginu og finni til ábyrgðar gagnvart því sem partur af því. Reyndar mættu margir íslendingar gera það líka.
Ég hef sem sagt ekkert á móti því að erlendir aðilar komi hingað og kaupi land en þeir verða þá að taka þátt í samfélaginu með þeim kostum og göllum sem því fylgja.
Í kjölfar harðra deilna innan stjórnar Borgarahreyfingarinnar (hér eftir BH), sé ég mig knúinn til að tjá mig aðeins um málið.
Því miður hefur sú umræðupólitík sem hafa átti í hávegum við stofnun BH ekki orðið raunin. Tilfinningasemi, eiginhagsmunagæsla, upphrópanir og æsingur hafa valdið gríðarlegum skaða bæði fyrir BH og það sem verra er, skaða fyrir það sem áunnist hefur í hennar nafni og nafni búsáhaldabyltingarinnar.
Í stað þess að velta sér upp úr því sem liðið er þurfa viðkomandi aðilar að hætta að hugsa um eigin hag og setja BH, og markmið hennar í forgang. Ef ekki er vilji til þess er það í mínum huga augljóst merki þess að þeir hinir sömu aðilar eru ekki hæfir til að gegna trúnaðarstörfum fyrir BH þar sem þeir virðast taka eigin hagsmuni fram yfir alla aðra hagsmuni.
Því miður var ekki fengin óháður aðili til að rannsaka mögulegt misferli talsmanns BH strax í upphafi. Slík úttekt er hinsvegar enn vel möguleg á þessu stigi. Því vonast ég til að það verði gert sem allra fyrst og niðurstöður þeirrar rannsóknar gerðar opinberar tafarlaust. Með því móti er fylgt þeirri hugsjón BH að hafa vinnubrögð opin, gegnsæ og lýðræðisleg. Þá fæst einnig niðurstaða í ágreiningsmálið og deiluaðilar ættu að geta látið ágreining niður falla meðan á rannsókn stendur.
Það er mín von að deiluaðilar (allir sem að málinu koma) sýni þann þroska og, BH og félögum innan BH, þá virðingu að hætta afskiptum af þessu máli þar til niðurstaða óháðs aðila er fengin og una henni. Ég skora á núverandi stjórn að fá tafarlaust, skriflegt mat óháðs, lögilts endurskoðanda á fyrrnefndu máli svo að sú niðurstaða liggi fyrir, tímanlega fyrir aðalfund BH og verði félögum aðgengileg samstundis
Hópurinn sem hefur fylkt sér um fyrverandi formann Flokksins Geir H. Haarde vegna ákæru Alþingis um afglöp í starfi hefur vakið upp nokkrar spurningar hjá mér. Ein af þeim stærstu er af hverju þetta fólk hefur ekki risið fyrr upp á afturfæturna til að verja aðra einstaklinga í þjóðfélaginu sem má segja að hafi verið beittir jafn miklu réttarfarslegu ofbeldi og Geir ef marka má yfirlýsingar hans, níumenningarnir svokölluðu koma einhverra hluta vegna upp í hugann.
En mest langar mig að vita hvaða fyrirtæki og einstaklingar það eru sem hafa styrkt þennann málstað. Hefur Geir gert þeim greiða sem alþingismaður eða ráðherra eða er um hreina góðmennsku að ræða? Eða eru viðkomandi aðilar að vonast til að hann vinni málið og það muni styrkja stöðu Flokksins?
Það merkilega er að á heimasíðu hópsins er birtur listi með nöfnum þeirra einstaklinga sem styðja þennan málstað en einhverra hluta vegna forðast síðuhaldarar að birta nöfn þeirra em leggja fram fé, það væri ákaflega gagnlegt og upplýsandi að fá uppgefna ástæðuna fyrir því. Vilja viðkomandi einstaklingar og fyrirtæki ekki láta almenning vita af örlæti sínu og góðmennsku? Fólki gæti svosem dottið í hug að leita til þeirra með sinn persónulega lögmanskostnað í svipuðum málum. Málum sem eru svipuð að því leiti að einstaklingur sem býr við kröpp kjör á við ofurefli að etja.
Kannski gæti Teitur Atlason leitað til þeirra í sínum erfiðleikum
Hér á Akureyri kyngdi niður snjó í fyrradag og ekki var laust við að maður færi ansi fúll yfir því, vorið á jú að vera komið. Á sama tíma kom hópur af færeyjungum hingað til bæjarins til að fara á skíði í Hlíðarfjalli. Og viti menn hitastigið steig upp úr öllu valdi og sterkur sunnanvindur blés í nótt. Allur snjórinn sem féll úr lofti er farinn og rúmlega það
Og nú kemur ástæðan fyrir því að ég vil flytja inn færeyinga: Um svipað leyti í fyrra kom hópur frá Færeyjum til að fara hér á skíði og það sama gerðist! Hiti og sunnanátt.
Auðvitað vorkenni ég þessu fólki en út frá mínum hagsmunum er þetta frábært Því minni snjór því betra!
Mig langar að vekja athygli á litlum fréttabút sem var í Fréttablaðinu í dag, 22. janúar bls. 4:
“Þorsteinn Már Baldvinsson, forstjóri Samherja, og Kristján Vilhelmsson, framkvæmdastjóri útgerðarsviðs fyrirtækisins, mættu á fund bæjarráðs Akureyrar í gær til að kynna áhyggjur sínar af fyrirhuguðum breytingum á gildandi lögum um stjórn fiskveiða og hugsanlegum áhrifum á fyrirtæki og samfélagið á Akureyri og í Eyjafirði.
“Bæjarráð leggur til að haldinn verði hið fyrsta almennur opinn fundur á Akureyri um fyrirhugaðar breytingar á gildandi lögum um stjórn fiskveiða,” bókaði bæjarráðið eftir fundinn með Samherjamönnum. “
Það sem vekur mig til umhugsunar varðandi þessa frétt er að þarna eru fulltrúar Samherja að gefa í skyn að allt fari fjandans til ef breytingar verða gerðar á lögum um stjórn fiskveiða. Sem þýðir að allt hefur verið frábært og æðislegt með núverandi lögum. Allir þeir sem eitthvað þekkja til þessara mála vita hins vegar að framkvæmd núverandi laga er ein helsta ógnin við landsbyggðina. Skipum sem gerð eru út frá Akureyri hefur fækkað stórlega, störfum í sjávarútvegi hér á Akureyri hefur fækkað stórlega. Vestfirðingar hafa ekkert of góða reynslu af samskipum sínum við þetta fyrirtæki þegar kemur að útgerð skipa í heimabyggð.
Svo væri gaman að vita hvort bæjarráð Akureyrar hefði stokkið til og haldið fund ef andstæðingar núverandi laga hefðu komið á fund til að skæla. Ég verð að viðurkenna að ég efast um það, því þrátt fyrir öll kosningaloforðin um nýja stjórnsýslu þá er L-listinn varðhundundur kerfisins eins og hinir flokkarnir, það hefur ekkert breyst til batnaðar undir óstjórn hans.
Enn á ný ná bandarísk stjórnvöld að klúðra sínum málum, nú með kröfuni um upplýsingar um samskipti sem einstaklingur á við aðra einstaklinga á samskiptasíðu. Hugsunarhátturinn lýsir vel hræsni þessarar þjóðar. Opinberlega berja þeir sér á brjóst og segjast vera málsvarar einstaklingsfrelsis og réttar einstaklingsins gegn ríkisbákninu (hægri menn nota þetta til að borga minni skatta) en þegar maður skoðar hlutina nánar þá er þetta ekki svo, persónunjósnir og kúgun virðist vera nokkuð algengt tæki hjá þessum boðberum frelsisins. Eitt gott dæmi er þessi athugasemd sem ég sá á netinu í umræðu um mál Birgittu Jónsdóttur, sá sem þetta er haft eftir óskaði nafnleyndar þar sem hann vill ekki lenda í stappi við að komast til USA í framtíðinni. Hér er þessi stutta frásögn:
“Þegar ég var 12 ára, var á Akureyri, Menningarbókasafn USA, þar skráði ég mig inn og fékk kort, því til staðfestingar. Þar fékk ég lánaðar bækur og 16 mm kvikmyndarvél, sem var mesti undragripur á þeim tíma. 28 áru seinna fór ég í Sendiráð …USA í Reykjavík, því ég var að fara í Tölvuvinnu til Seattle. nafn mitt er slegið inn og upp kemur að ég sé skráður af Stjórn USA, Vinur Bandaríkjana, ég varð undrandi og fékk að skoða skjáinn, þar var hver einasta Bók og Filma, skráð sem ég hafði fengið lánað fyrir 28 árum, með nákvæmum tímasetningum. Mér var boðin Flýtiafgreyðsla á minni umsókn.“
Ég vildi bara deila þessu sögukorni með ykkur. Upplýsingar gera ekkert gagn nema þeim sé dreift! Þess vegna er nauðsynlegt að allir sem hafa í fórum sínum upplýsingar sem geta komið almenngi til góðs birti þær. Við eigum að vera búin að læra það að leynimakk og sérhagsmunahyggja veldur okkur skaða.
Því minni snjór því betra!