Pizzamógúllinn, furðufuglinn (og grín- forsetaframbjóðandinn) Herman Cain er víst með forystu í prófkjöri Repúblíkanaflokksins um þessar mundir. Sem gerir að verkum að fjölmiðlar í Bandaríkjunum hafa tekið við hann nokkur viðtöl og fjallað um afstöðu hans til hinna og þessara mála. Sú umfjöllun öll hefur fyrst og fremst skemmtigildi, því Cain hefur ekki sett fram eina einustu alvarlega eða bitastæða tillögu. 9-9-9 skattatillaga Cain, flatur 9% virðisaukaskattur, 9% tekjuskattur og 9% skattur á tekjur fyrirtækja er sennilega það sem kemst næst “málefnalegu innleggi”, en eins og Tax Policy Center, ópólítísk skattarannsóknastofnun, sýndi nýlega fram á þýðir sú tillaga að skattar á fólk með allra lægstu tekjurnar – 10.000 dollara á ári, um nærri 10%, skattar á millitekjufólk hækka um 5-7%, en skattar á hátekjufólk, tekjuhæsta 1% skattgreiðenda, lækka um 210.000 dollara á ári. Skattar á tekjuhæsta 0,1% lækka um helming. Það er varla hægt að hugsa sér andlýðræðislegri skattastefnu. Það er því rétt að halda því til haga að íslenska frjálshyggjubloggið Vefþjóðviljinn hefur séð ástæðu til að hampa þessari hugmynd Cain.
Stjórnmálaskýrendur eru á einu máli um að Cain eigi ekki séns á að vinna prófkjör repúblíkanaflokksins, hvað þá kosningarnar 2012, enda er hann í raun álíka frambærilegur kandídat og Rick Santorum. Eina einasta ástæðan fyrir því að hann er með forystu í prófkjöri repúblíkana er sú að grasrót flokksins getur ekki hugsað sér að kjósa Mitt Romney, og eftir að fólk uppgötvaði að Perry er vonlaus er það einfaldlega að leita að einhverjum öðrum. Í næstu viku er alveg eins líklegt að Newt Gingrich verði kominn með forystu. Eða Santorum. Hver veit.
Og talandi um Santorum, sem er sennilega frægastur fyrir mjög svo creepy áhuga á fóstrum, (samanber söguna af fósturláti eiginkonu hans og því þegar Santorum lét fjölskylduna liggja saman uppi í rúmi með andvana fæddu fóstrinu…) er áhugavert að skoða hvaða afstöðu Herman Cain hefur til fóstureyðinga. Cain hefur nefnilega tekið mjög Santoríska afstöðu til samkynhneigðar (hún er val, eitthvað sem fólk getur “þvegið” af sér).
En viti menn: Cain trúir því að konur eigi sjálfar að taka erfiðar siðferðilegar ákvarðanir – eða í það minnsta að ríkið eigi ekki að taka þær fyrir fólk!
Í viðtali á CNN lýsti Cain því nefnilega yfir að hann væri þeirrar skoðunar að ALLAR fóstureyðingar ættu skilyrðislaust að vera ólöglegar, sama hvort konunni hafi verið nauðgað eða hún sé fórnarlamb sifjaspells (börn eru alltaf blessun, við eigum að treysta guði, allt líf er heilagt, osfv osfv – semsagt hin almenna afstaða repúblíkanaflokksins). En um leið er Cain þeirrar skoðunar að það væri ákvörðun sem ríkið ætti ekki undir neinum kringumstæðum að vera að taka fyrir fólk! CNN:
MORGAN: Abortion. What’s your view of abortion?
CAIN: I believe that life begins at conception. And abortion under no circumstances. And here’s why –
MORGAN: No circumstances?
CAIN: No circumstances.
MORGAN: Because many of your fellow candidates — some of them qualify that.
CAIN: They qualify but –
MORGAN: Rape and incest.
CAIN: Rape and incest.
MORGAN: Are you honestly saying — again, it’s a tricky question, I know.
CAIN: Ask the tricky question.
MORGAN: But you’ve had children, grandchildren. If one of your female children, grand children was raped, you would honestly want her to bring up that baby as her own?
CAIN: You’re mixing two things here, Piers?
MORGAN: Why?
CAIN: You’re mixing –
MORGAN: That’s what it comes down to.
CAIN: No, it comes down to it’s not the government’s role or anybody else’s role to make that decision. Secondly, if you look at the statistical incidents, you’re not talking about that big a number. So what I’m saying is it ultimately gets down to a choice that that family or that mother has to make.
Not me as president, not some politician, not a bureaucrat. It gets down to that family. And whatever they decide, they decide. I shouldn’t have to tell them what decision to make for such a sensitive issue. … The government shouldn’t be trying to tell people everything to do, especially when it comes to social decisions that they need to make.
En ekki hvað? Ég held að það sé mjög erfitt að finna karlmenn sem myndu neyða dætur sínar, eiginkonur eða barnabörn til að ganga með barn nauðgara. Nema auðvitað menn eins og Josef Fritzl. En einhvernveginn hefur siðferðisvitund Fritzl náð heljartökum á Repúblíkanaflokknum og “kristnum” íhaldsmönnum í Bandaríkjunum. Rick Santorum, helsti talsmaður Fritzl-vængs flokksins, var enda fljótur til að koma höggi á Cain með því að lýsa því yfir að hann væri 100% algjörlega á móti fóstureyðingum.
En fyrir utan allra viðurstyggilegustu fósturfetishista repúblíkanaflokksins held ég að flestir repúblíkanar hafi í raun þennan tvöfalda skilning á rétti kvenna til fóstureyðinga. Þeir styðja siðblinda ómóralska stefnu sem þeim myndu aldrei detta í hug að neyða upp á eigin dætur eða neinn þeim nákominn.
Skýringin held ég að sé þessi: “Secondly, if you look at the statistical incidents, you’re not talking about that big a number.” Cain, og aðrir sem eru að boða skilyrðislaust bann við öllum fóstureyðingum eru tilbúnir til að leyfa einhverjum konum úti í bæ (sem eru væntalega allt einhverskonar ómerkilegar druslur hvort sem er, “not that big a number”) að þjást til þess að þeir geti sjálfir látið sér líða eins og þeir séu réttsýnir menn með sterka siðferðiskennd og djúpa virðingu fyrir lífi og biblíunni. En um leið eru þeir auðvitað ekki tilbúnir til að taka slíka afstöðu ef þeirra eigin dætur ættu í hlut. Væntanlega vegna þess að dætur fínna og auðugra manna eins og Cain yrði annað hvort aldrei nauðgað og ef þær þyrftu einhverra hluta vegna að fara í fóstureyðingu myndi Cain og fjölskyldan finna út úr því. En hvað með afganginn af fólki? Skítt með það.
Það líka rétt að hafa í huga að þessi afstaða – að ákvarðanir um fóstureyðingar séu alvarlegar siðferðilegar spurningar sem konur eigi sjálfar að taka – heitir “pro choice”. Þ.e. konan sjálf þurfi að taka ákvörðunina. Sem gerir Cain í raun “pro-choice“.
