Græna loppan

Forsetinn lofaði jafnrétti kynjanna í ríkisstjórn og það hefur forsætisráðherranum tekist við skipun stjórnarinnar: 34 ráðherrar (17/17) og fyrirsögn Libération er af því tilefni JAFNRÉTTI. Áherslur ríkisstjórnarinnar endurspeglast einna helst í vali ráðherra (sérgreinar hvers og eins) og aðstoðarráðherrum, sem einbeita sér nota bene að ákveðnum verkefnum. Þeir ráðherrar sem ekki ná kosningu í þingkosningunum hverfa aftur á móti úr ríkisstjórn. Laun forseta og allra í ríkisstjórn lækka um 30% og siðareglur verða settar á fyrsta ríkisstjórnarfundi. Allir verða þess utan að yfirgefa þing, ráðhús og aðrar ábyrgðarstöður (sem er tilfellið með forsætisráðherra og 27 af 34 ráðherrum), samkvæmt skilyrðum forsetans (sem gerði sjálfur slíkt hið sama). Hver og einn skal helga sig ráðherraembættinu. Lykladansinn var í morgun (17. maí) og fyrsti ríkisstjórnarfundurinn verður strax kl. 15 í forsetahöllinni (l’Élysée).

Það sem helst hefur komið á óvart er að Martine Aubry skuli ekki vera forsætisráðherra. Hálf skollótt allt saman án hennar. Hún er borgarstjóri Lille og formaður Sósíalistaflokksins. Hennar hlutverk er þó kannski mikilvægast af öllu, að leiða flokkinn til sigurs í þingkosningunum.

Síðdegisblaðinu góðkunna og víðlesna (og það hvorki fyrir glans eða hasar), Le Monde, seinkaði 16. maí því það dróst að skipa ríkisstjórn fram eftir degi en þar sem 17. maí er hvort sem er frídagur (uppstigningardagur) kemur blaðið út þá í staðinn.

Mikilvægi fjölmiðla er augljóst á tímum sem þessum. Þeirra er nú að kynna ráðherra (feril þeirra, helstu verkefni o.s.frv.) en að því loknu eru það verk ráðherranna sem tala og það er það sem verður framvegis greint. Bestu rýnendur fjölmiðlanna mikilvægir nú sem endranær. Hagsmunahundar óhugsandi.

Sala dagblaða jókst gífurlega í forsetakosningunum (sala Libération jókst t.d. um 300% dagana 23. apríl til 6. maí 2012).

Þess er yfirleitt vandlega gætt í Frakklandi að halda einkalífi ráðherra utan umræðunnar. Ráðherrar hafa það hlutverk að byggja upp og leysa úr en ekki að ausa yfir landann einkamálum sínum, landinn á jú yfirleitt nóg með sitt. 75% Frakka er t.d. nákvæmlega sama hvort forsetinn hafi gengið í það heilaga eða ekki. Ráðherrar eru heldur ekki neinar stjörnur. Það er í Cannes sem stjörnurnar spóka sig. Reyndar skemmti Caroline Cartier sér við að blanda þessu saman á France Inter í morgun (Cartier libre) enda birtust nýir ráðherrar sama dag og kvikmyndahátíðin í Cannes var sett.

Audrey Pulvar hættir enn einu sinni á fjölmiðlum vegna makans (Arnaud Montebourg) og það strax um helgina. Þvílík synd! Flott á France Inter eldsnemma. Sambýliskona Hollande lendir í því sama en hún hefur fyrir þremur börnum að sjá og forsetafrú hefur engan status, með öðrum orðum, hún er launalaus. Flókið. Eins og Le Point bendir á, nota þyrfti tækifærið til breytinga á þessu.

Kvikmyndahátíðin Festival de Cannes 16.-27. maí 2012
Þingkosningar verða 10. og 17. júní 2012.

Jean-Marc Ayrault forsætisráðherra
+ Alain Vidalies aðstoðarráðherra (samskipti við þingið)

Laurent Fabius utanríkisráðherra
+ Bernard Cazeneuve aðstoðarráðherra (Evrópumál)
+ Pascal Canfin aðstoðarráðherra (framþróun) ; frá Grænum
+ Yamina Benguigui aðstoðarráðherra (Frakkar erlendis)

Vincent Peillon menntamálaráðherra
+ George Pau-Langevin aðstoðarráðherra (námsárangur)

Christiane Taubira dómsmálaráðherra
+ Delphine Batho aðstoðarráðherra (justice)

Pierre Moscovici efnahags-, fjármála- og viðskiptaráðherra
+ Jérôme Cahuzac aðstoðarráðherra (fjárlög)
+ Benoît Hamon aðstoðarráðherra (almannatryggingar og samstaða)

Marisol Touraine félagsmála- og heilbrigðisráðherra
+ Michèle Delaunay aðstoðarráðherra (eldri borgarar)
+ Dominique Bertinotti aðstoðarráðherra (fjölskyldan)
* Marie-Arlette Carlotti aðstoðarráðherra (fatlaðir)

Cécile Duflot ráðherra húsnæðismála og jafnræðis landshluta á milli ; frá Grænum
+ François Lamy aðstoðarráðherra (borgin)

Manuel Valls innanríkisráðherra

Nicole Bricq umhverfis-og orkumálaráðherra
+ Frédéric Cuviller aðstoðarráðherra (samgöngur)

Arnaud Montebourg ráðherra endurreisnar framleiðslugreina
+ Sylvia Pinel aðstoðarráðherra (nytjalist, verslun, ferðaþjónusta)
+ Fleur Pellerin aðstoðarráðherra (lítil og meðalstór fyrirtæki og nýsköpun)

Michel Sapin atvinnumálaráðherra

Jean-Yves Le Drian varnarmálaráðherra
+ Kader Arif aðstoðarráðherra (fyrrverandi hermenn)

Aurélie Filippetti menningarmálaráðherra

Geneviève Fioraso ráðherra æðri menntunar og rannsókna

Najat Vallaud Belkacem ráðherra kvenréttinda og talsmaður ríkisstjórnarinnar

Stéphane Le Foll landbúnaðarráðherra

Marylise Lebranchu ráðherra endurskipulagningar ríkisins og valddreifingar

Victorin Lurel eyjamálaráðherra

Þá er það ákveðið, Jean-Luc Mélenchon býður sig fram gegn Marine Le Pen í einu kjördæminu í kolahéruðunum gömlu í norðaustur Frakklandi (skammt suður af Lille í Pas-de-Calais) þar sem er gríðarlegt atvinnuleysi. Reyndar eru þau ekki ein í framboði þar í fyrri umferð þingkosninganna en gera má ráð fyrir harðri baráttu því þarna mætast tvö róttæk, annað til vinstri og hitt til hægri. Miklir orðhákar bæði tvö.

Í fyrri umferð forsetakosninganna fékk hún 31,42% (216 753) atkvæða í kjördæminu og hann 14,85% (97 974). Í seinni umferð sigraði Hollande hins vegar Sarkozy léttilega með 60,5% (450 103) atkvæða.

Það er nú kannski óþarfi að fullyrða að nýkjörinn forseti hafi tekið við stjórnartaumunum eins og gert er í annars ágætri DV-grein. Hann tekur ekki í þá fyrr en 15. maí! Þá eru þingkosningar eftir (10. og 17. júní) og það eru gömul sannindi og ný að til að geta gengið til verka af krafti þarf sterkan þingmeirihluta.

Allt tal um vinsældir er sömuleiðis fullsnemmt. Ég held að ekki nokkur hér í Frakklandi vilji forsetann út um allt og alla að afla sér vinsælda – eins og sá fyrri.

Stjórnlagaráð tilkynnti úrslitin formlega í morgun 10. maí 2012:
François HOLLANDE : 18 000 668  (51,6%)
Nicolas SARKOZY : 16 860 685 (48,3%).

Þegar François Mitterrand var kosinn 10. maí 1981 fékk hann frið til verka í heilt ár. François Hollande fær varla dagsfrið. Allt verður á fullu frá fyrsta degi og er það reyndar þegar.

Hollande gaf sér þó tíma til að votta Mitterrand virðingu sína á þessum táknræna degi með heimsókn í Bibliothèque nationale de France – la BnF eins og við köllum það hér. Landsbókasafnið á bökkum Signu í 13. hverfi Parísar er eitt verka Mitterrands og náði hann að vígja það [Haut-de-jardin er opið öllum en Rez-de-jardin er fyrir fræðimenn] rétt áður en hann lét af embætti. Skilaboðin eru skýr: Menning skiptir nýkjörinn forseta – vinstrimanninn – máli. Spennandi tímar framundan.

Á þriðjudagskvöld hafði hann farið á sýninguna í Grand Palais.

Síðdegis sama dag og nýr forseti tekur við – 15. maí kl. 10 (8 að íslenskum tíma) – tilkynnir hann nafn forsætisráðherrans og stjórnina daginn eftir. Þessi millimánuður með bráðabirgðastjórn, þ.e. frá því forsetinn tekur við og þangað til úrslit þingkosninganna liggja fyrir, er alltaf afar vandmeðfarinn.

Fyrst eftir að forseti tekur við embætti heldur hann upp avenue Champs-Élysées (Ódáinsakra) að Sigurboganum en hefðin er að heiðra þar hinn óþekkta hermann.

Þar næst kemur sérstakt val forsetans: að votta Jules Ferry og Marie Curie virðingu sína með því að koma við á tveimur stöðum á leið í ráðhúsið: við styttu hans í Tuileries-görðunum við Louvre og á stofnun sem heitir í höfuð henni, Institut Curie, í 5. hverfi Parísar á vinstri bakkanum. Hvort tveggja er hlaðið táknum, s.s. menntun fyrir alla, rannsóknir, framtíðarmöguleikar.

Með fyrstu verkum forseta í embætti er ávallt heimsókn í ráðhús Parísarborgar enda forsetahöllin (Palais de l’Élysée) og öll helstu stjórntæki ríkisins innan borgarmúra. Borgarstjóri Parísar, Bertrand Delanoë, tekur á móti forsetanum o.s.frv.

Það kemur málinu ekkert við en sama dag verður móttaka í Sorbonne til heiðurs Régis Boyer, sem verður áttræður í ár. Tilefnið er þó útgáfa 1. bindis greinasafns sem hann er höfundur að. Hann hélt glimrandi fyrirlestur að vanda fyrir nemendur í norrænum málum við skólann.

11. maí:
Eins og lög gera ráð fyrir var listi yfir eigur og skuldir forsetans birtur í Lögbirtingarblaðinu (Journal officiel) í dag. Hver forsetaframbjóðandi þarf að tíunda allar eignir sínar og skuldir við framboð og skila inn í lokuðu umslagi. Upplýsingarnar eru geymdar uns úrslit eru kunn.

Það var talið að Sarkozy myndi auðveldlega drottna í sjónvarpseinvíginu en öllum að óvörum hrökklaðist hann í vörn og Hollande hafði betur. Mætti með sanni segja að langhlauparinn hafi unnið spretthlauparann.

Þá eru úrslitin loks ljós en óvissan var óbærileg fram á síðustu stundu. Eins og búist var við kusu aðeins fleiri í seinni umferð en í þeirri fyrri: 18,96% kusu ekki (18,74% ef Frakkar erlendis eru ekki taldir með) í stað 20,53%. Á frönsku eyjunum héldust sömu sigurvegararnir og sömuleiðis meðal Frakka erlendis (bætti úrslitum við fyrri færslu). Hollande hafði betur í 61 sýslu af 101. Úrslitin yfir það heila: Hollande 51,68% (17 791 436) og Sarkozy 48,32% (16 633 211). Þó gefur Conseil constitutionnel (Stjórnlagaráð) ekki út endanlegar tölur fyrr en á fimmtudag.

Samið hefur verið um að Hollande taki við strax 15. maí (í stað 17.) og mun hann þá tilkynna nafn nýs forsætisráðherra.

Óbærilegt ef öðruvísi hefði farið og fyrir því eru fjölmargar ástæður. Það var illa ráðið að reykspóla á hægri kantinum og skipta þar með Frökkum í tvær fylkingar, við og hinir, að hætti Le Pen: Ekta Frakkar og óekta Frakkar. Útlendingagrýlan elur á sundrungu og kallar ekki á neitt annað en öfgar. Sarkozy var forseti sem skyggði á forsætisráðherrann og alla stjórnina, á mörkunum að menn vissu hverjir væru yfirleitt ráðherrar. Það mætti halda því fram að það hættulegasta við Sarkozy hafi verið að hann virti ekki stofnanir ríkisins sem skyldi, né stjórnsýsluna, né þrískiptingu valds (og listinn er mun lengri). Allt virtist snúast um hann og bara hann. Þetta þýðir einfaldlega að öllu er kippt úr sambandi sem ekki þjónar þeim í efsta þrepinu. Eins konar hægri anarkismi. Ekki virti hann launþegahreyfingar, kallaði þær ítrekað til, bara til að hlusta ekki á þær. Gekk svo langt að þær neituðu orðið að mæta á fund með alvaldinum enda þessi sirkus augljós tilraun til að vana sterkar hreyfingar launþega. Launþegar áttu þannig á hættu að verða eftir milli þilja, án málsvara. Útspilið að leggja til atlögu við verkalýðsdaginn vakti síðan mikla reiði.

Þó var mjótt á mununum í síðari umferð forsetakosninganna eins og undanfarin 50 ár – utan auðvitað 2002 – og Sarkozy getur því hætt í pólitík með nokkurri reisn (1965: 2 463 964; 1969: 3 121 253; 1974: 424 599; 1981: 1 065 956; 1988: 2 485 309; 1995: 1 582 383; 2002: 20 012 924; 2007: 2 192 698; 2012: 1 139 983). Sarkozy sagði að lokum að hann einn bæri ábyrgð á ósigrinum og mun hann ekki taka þátt í kosningabaráttu fyrir þingkosningarnar sem verða eftir mánuð. Jafnvel hætta alfarið í pólitík. Því trúa reyndar fæstir. Gert er ráð fyrir því að hann hverfi í um það bil ár en ryðjist síðan fram með þeim látum sem honum einum er lagið.

Ég fyrir mitt leyti er ekki sammála Moggafréttinni um óvinsældir Evrópusambandsins, sem virðist slegið fram til heimabrúks á Íslandi. Þetta á auðvitað almennt við. Sérstaklega um framlag Þýskalands og atlöguna að Suður-Evrópu en í Frakklandi er enginn nema Marine Le Pen sem andskotast út í Evrópusambandið. Vonbrigðin eru fremur að hugsjónin um Evrópu hafi horfið í frekjukasti fjármálaafla og stuðningur þjóða á milli glatast. Að ekki sé talað um menninguna. Það er verið að rústa Evrópu með reiknikúnstum. Fólkið sjálft troðið undir – ef ekki heilu þjóðirnar.

Í dag er endaloka síðari heimsstyrjaldar minnst – 8. maí er frídagur í Frakklandi.

Það er nægur tími fyrir Frakka að kynnast Hollande. Hann vekur kannski ekki neina sérstaka hrifningu við fyrstu sýn – aðalatriðið var að koma Sarkozy frá – en mig grunar að hann eigi eftir að sækja á enda vel undirbúinn og vænn. Það var virkilega þörf fyrir breytingar. François Hollande vekur von um réttlátara þjóðfélag. Og það er ekki svo lítið.

Frá miðnætti í kvöld (föstudag) er harðbannað fjalla um forsetakosningarnar í Frakklandi, hvað þá birta skoðanakannanir (sú síðasta birtist í morgun). Kosningabaráttunni lýkur þar með. Hvílíkur léttir! Kjósendur eiga að fá að vera í friði daginn fyrir kosningar og á kosningadag sunnudaginn 6. mai 2012. Þegar hefur verið lokað fyrir allar útsendingar til frönsku eyjanna (eins og gert var í aðdraganda fyrri umferðar) því þar er yfirleitt kosið degi fyrr.

Gert er ráð fyrir því að fleiri kjósi á sunnudaginn en í fyrri umferð (þá nýttu 20,53% ekki atkvæðarétt sinn) og að þeir óákveðnu geti gert gæfumuninn. Allt enn óvíst um úrslit.

Nafn verðandi forseta birtist á mínútunni átta á sunnudagskvöld (sex að íslenskum tíma).

Nýkjörinn forseti tekur við fimmtudaginn 17. maí 2012.
Mánuði síðar tekur ný stjórn við því þingkosningar verða 10. og 17. júní 2012.

Eins og sést á úrslitum fyrri ára er yfirleitt mjótt á mununum, að árinu 2002 undanskildu þegar Le Pen komst áfram. Það er sjokkið sem allir muna eftir.

1965 :
28 902 704 á kjörskrá
23 703 434 gild atkvæði
Charles de Gaulle : 13 083 699
François Mitterrand : 10 619 735

1969 :
29 500 334 á kjörskrá
19 007 489 gild atkvæði
Georges Pompidou : 11 064 371
Alain Poher : 7 943 118

1974 :
30 600 775 á kjörskrá
26 367 807 gild atkvæði
Valéry Giscard d’Estaing : 13 396 203
François Mitterrand : 12 971 604

1981 :
36 398 762 á kjörskrá
30 350 568 gild atkvæði
François Mitterrand : 15 708 262
Valéry Giscard d’Estaing : 14 642 306
[Það er vitlaust skjal á franska forsetavefnum svo ég varð að leita til upprunans, þ.e. Conseil constitutionnel]

1988 :
38 168 869 á kjörskrá
30 923 249 gild atkvæði
François Mitterrand : 16 704 279
Jacques Chirac : 14 218 970

1995 :
39 976 944 á kjörskrá
29 943 671 gild atkvæði
Jacques Chirac : 15 763 027
Lionel Jospin : 14 180 644

2002 :
41 191 169 á kjörskrá
31 062 988 gild atkvæði
Jacques Chirac : 25 537 956
Jean-Marie Le Pen : 5 525 032

2007 :
44 472 733 á kjörskrá
35 773 578 gild atkvæði
Nicolas Sarkozy : 18 983 138
Ségolène Royal : 16 790 440

2012 :
46 066 307 á kjörskrá
34 861 353 gild atkvæði
François Hollande : 18 000 668
Nicolas Sarkozy : 16 860 685

[INA er merkileg stofnun sem geymir lifandi myndir og orð en valið á myndbrotum úr sjónvarpi á forsetavefnum er furðulegt, svo ekki sé meira sagt. Merkilegt annars hvað litasjónvarp getur verið hugmyndasnautt og ljótt.]

Heimildir :

http://www.elysee.fr/president/la-presidence/le-president-de-la-republique/l-election-des-presidents-de-la-republique-depuis-1958/l-election-des-presidents-de-la-republique.9748.html

http://www.conseil-constitutionnel.fr/conseil-constitutionnel/francais/les-decisions/depuis-1958/decisions-par-date/1981/proclamation-presidentielle-1981/decision-proclamation-presidentielle-1981-du-15-mai-1981.7970.html

Enginn frambjóðendanna úr fyrri umferð forsetakosninganna í Frakklandi hvetur til þess að sitjandi forseti verði kosinn. Þeir sem hvetja hins vegar til að Hollande verði kosinn eru: Jean-Luc Mélenchon (11,1%), Eva Joly (2,31%), Philippe Poutou (1,15%), Jacques Cheminade (0,25%) og nú síðast François Bayrou (9,13%). Að loknu 3 klst. sjónvarpseinvígi Sarkozy og Hollande í gærkvöldi, lýsti Bayrou því yfir að hann kysi Hollande en vildi að öðru leyti ekki að hafa áhrif á kjósendur sína. Um 20 milljónir fylgdust með einvíginu, ýmist í sjónvarpi eða útvarpi.

Ég varð nú að fara langar leiðir til að finna eintak af Libération því blaðið var uppselt alls staðar. Forsíðan er tilvitnun í yfirlýsingu François Bayrou.

Eins og áður hefur komið fram ætlar Marine Le Pen (17,9%) að skila auðu en gefur kjósendum sínum frelsi. Aðeins tveir frambjóðendanna gefa ekkert út: Nathalie Arthaud (0,56%) segist ekki eiga kjósendur sína og Nicolas Dupont-Aignan (1,79%) gefur ekkert upp en hann var mjög gagnrýninn á Sarkozy í sinni kosningabaráttu. Hann ku hafa sagt að til að ná til þjóðarinnar nægði ekki að taka niður rolex-úrið.

Heimildir:

http://www.liberation.fr/politiques/2012/05/03/les-candidats-du-1er-tour-ont-donne-leurs-consignes-de-vote_816210

http://www.leparisien.fr/tv/audiences-tele-france-2-grande-gagnante-du-debat-03-05-2012-1982648.php

Sjá einnig: http://www.ruv.is/frett/ras-1/sarkozy-ur-leik

Nokkrar áhyggjur mætti hafa af því hvernig fréttir erlendis frá eru skrifaðar. Þar er svo oft farið rangt með að það mætti halda að verið sé að einangra landið með bulli. Þar sem nær aldrei er tekið fram á hverju byggt er, er erfitt að sjá hvort bullað er af ásettu ráði eða ekki. Ef þetta eru þýðingar á fréttum fréttamiðla: Af hverju er það ekki tekið fram?

Nokkur dæmi:

http://www.mbl.is/frettir/erlent/2012/04/27/sakar_sarkozy_um_fall_sitt/

Greinin er í tilefni af útgáfu bókar og viðtalið er upp úr henni. Viðtalið er ekki nýtt en tímasetning birtingarinnar er auðvitað vel valin því það fær þannig heimsathygli. Undir greininni er bókaauglýsingin: “Edward Jay Epstein is an investigative journalist and an author of 15 books. His new book, Three Days in May: Sex, Surveillance and DSK, is published next week by Melville House.”

http://www.mbl.is/frettir/erlent/2012/04/30/munurinn_minnkar/

Þingmaður sósíalista hélt upp á afmælið sitt á laugardaginn á veitingahúsi (ekki diskóteki). Á sunnudaginn talar AFP um bar í París en vísar í tíst þeirrar sem færði “fréttina” og hún talar um restaurant. En hvort sem það var bar eða restaurant þá mættu gestir með börnin sín. En það passar ekki að taka það fram.

“…kosningastjóri Hollande sat að sumbli með Strauss-Kahn um helgina.” Þetta er alíslensk þýðing því Frakkar sitja alla jafna ekki að sumbli.

“Kosningastjóranum, Pierre Moscovici, var boðið í afmæli á vinsælu diskóteki um helgina, en diskótekið stendur við þekkta vændisgötu.” Margur Íslendingurinn hefur gengið þessa götu í París án þess að vera bendlaður við vændi. Þeir gerðust þó kannski ekki svo djarfir að þiggja afmælisboð! Hér er verið að tala um rue Saint-Denis í hjarta Parísarborgar og þarna er einungis talað um vændisgötu vegna þess að DSK kíkti í afmælið ásamt Anne Sinclair, sem á hann fyrir mann. Það má ýmislegt segja um DSK en þessi fréttaflutningur jaðrar við einelti og mig grunar að íslenska gerðin sé síst skárri en fréttasprettan.

Ekkert af þessu er saklaust. Hann er ítrekað í fréttum vegna seinni umferðar forsetakosninganna í Frakklandi og skiptir litlu hvort það er af ærnu tilefni eða ekki.

http://www.ruv.is/frett/hvetur-kjosendur-til-ad-sitja-heima

Þetta er ekki rétt. Það sem Marine Le Pen sagði í dag var, eins og hún hafði áður gefið í skyn, að hún ætli að skila auðu sunnudaginn 6. maí en hvatti kjósendur sína til að kjósa samkvæmt eigin sannfæringu – þeir væru frjálsir.

Hví eru fréttir erlendis frá svo illa unnar?

Það eru franskar eyjur hér og þar. Mismunandi hvernig þær tengjast Frakklandi. Forvitnilegt að skoða hvernig atkvæði fóru í fyrri umferð forsetakosninganna. Reyndar er mjög algengt að kosningaþátttakan þar sé dræm. Oft vegna þess að þeir sem þar eru fæddir kjósa að halda kosningarrétti sínum á eyjunum en búa annars staðar. Um langan veg að fara. Ég nenni ekki að tíunda alla 10, leyfi mér að takmarka þetta við oddamenn.

Austur af Ameríku:

Saint-Pierre-et-Miquelon 4.923 á kjörskrá:
Fyrri umferð: (44,55% kusu ekki): Hollande 33,75%
Seinni umferð (31.11% kusu ekki) : Hollande 65,31% ; Sarkozy 34,69%

Saint-Barthélemy & Saint Martin 22.685 á kjörskrá:
Fyrri umferð (63,51% kusu ekki): Sarkozy 43,62%
Seinni umferð (56,32% kusu ekki): Sarkozy 59,43% ; Hollande 40,57%

Guadeloupe: 297.808 á kjörskrá:
Fyrri umferð (47,44% kusu ekki): Hollande 57%
Seinni umferð (37,81% kusu ekki): Hollande 71,93% ; Sarkozy 28.07%

Martinique: 302.889 á kjörskrá:
Fyrri umferð (47,58% kusu ekki): Hollande 51,98%
Seinni umferð (40,23% kusu ekki): Hollande 68,43% ; Sarkozy 31,57%

Guyane: 86.874 á kjörskrá:
Fyrri umferð (54,92% kusu ekki): Hollande 42,61%
Seinni umferð (42,79% kusu ekki): Hollande 65,31% ; Sarkozy 34,69%

Austur af Afríku:

Mayotte: 77.111 á kjörskrá:
Fyrri umferð (51,13% kusu ekki): Sarkozy 48,76%
Seinni umferð (47,83% kusu ekki): Sarkozy 50,94% ; Hollande 49,06%

La Réunion: 578.409 á kjörskrá:
Fyrri umferð (34,41% kusu ekki): Hollande 53,29%
Seinni umferð (27,14% kusu ekki): Hollande 71,49% ; Sarkozy 28,51%

Austur af Ástralíu:

Nouvelle-Calédonie: 165.467 á kjörskrá:
Fyrri umferð (44,61% kusu ekki): Sarkozy 49,63%
Seinni umferð (38,80% kusu ekki): Sarkozy 63,04% ; Hollande 36,96%

Wallis-et-Futuna: 8.940 á kjörskrá:
Fyrri umferð (27,90% kusu ekki): Hollande 48,28%
Seinni umferð (23,53% kusu ekki): Hollande 56,06% ; Sarkozy 43,94%

Polynésie française: 186.636 á kjörskrá:
Fyrri umferð (50,65% kusu ekki): Sarkozy 45,21%
Seinni umferð (41,06% kusu ekki): Sarkozy 53,26% ; Hollande 46,74%

Heimild: aukablað Le Monde 24. apríl 2012 : Présidentielle 2012 : Résultats premier tour &  Viðbótin fyrir seinni umferð : 8. maí 2012 Présidentielle 2012 : Résultats second tour
[Hefð er fyrir því að kenna eyjarnar við höfin en ég ákvað að breyta til.]

Síðan er heill hellingur af Frökkum í útlandinu. Rúm milljón erlendis á kjörskrá en aðeins um 400 þúsund kusu:  Sarkozy 37,96% og Hollande 28,35%.
Seinni umferð (um 450 þúsund kusu): Sarkozy 53,5% og Hollande 46,95%

Heimild: France diplomatie

Á kjörskrá eru alls rúmar 46 milljónir en tæpar 36 milljónir kusu. Forsetaframbjóðandi hefði því þurft að nálgast 18 milljón atkvæði til að ná hreinum meirihluta. Hollande fór yfir 10 milljón atkvæði (10 272 705) en Sarkozy náði þeim ekki (9 753 629). Um það bil hálf milljón skilur þá að í fyrri umferð forsetakosninganna í Frakklandi.

Heimild: Conseil constitutionnel