Hrafnhildur Ragnarsdóttir

Það er hvorki fallegt né gott að uppnefna fólk. Samt er mjög algengt að einstaklingar og hópar fólks eru uppnefndir á prenti, á netinu, í sjónvarpi og öðrum miðlum af fullorðnu fólki í almennri umræðu um samfélagsmál. Fólk er uppnefnd og hópar fólks kallað nöfnum.

Ég ætla að fara í gegnum nokkur uppnefni sem hafa í huga sumra breyst í hugtök sem þykir eðlilegt að nota. Það eru þá orðin til hugtök sem beitt er til að gera lítið úr baráttu kvenna fyrir jafnrétti. En það er svo sem ekki nýtt að konur sem láta til sín taka séu kallaðar nöfnum. Það þýðir þó ekki að við eigum að samþykkja það.

Forréttindafemínismi:

Í fyrsta lagi, hann er ekki til. Hann er tilbúið uppnefni útbúið af þeim sem eru hræddir við og/eða ekki skilja baráttuna fyrir kynjajafnrétti. Femínistar berjast ekki fyrir því að konur njóti meiri réttinda en karlmenn. Það þarf bara að kynna sér baráttuna í cirka korter til að sjá það. Karlmenn eru í stærstum meirihluta allra stjórnenda í viðskiptum og í opinberri starfsemi, þeir fá hærri laun, meiri fríðindi og hafa mun meiri aðgang að völdum en konur. Femínistar vekja athygli á þessu misrétti og berjast gegn því. Femínistar berjast fyrir jafnrétti, ekki forréttindum. Allt skynsamt fólk ætti að vita betur en að slengja svona rangyrðum fram. Þetta vanvirðir kvennabaráttuna frá upphafi sem hófst með baráttu fyrir kosningarétti kvenna og launum fyrir vinnu kvenna, eitthvað sem okkur þykir nú sjálfsagt.Í dag er m.a. verið að berjast fyrir jöfnum launum, gegn mansali og hlutgervingu kvenna. Það felast engin forréttindi í því.

Fórnarlambafemínismi:

Í fyrsta lagi, hann er ekki til. Hann er tilbúið uppnefni útbúið af þeim sem eru hræddir við og/eða ekki skilja baráttuna fyrir kynjajafnrétti. Konur almennt séð líta ekki á sig sem fórnarlömb. Það er þó staðreynd að konur eiga erfiðar uppdráttar í samfélaginu. Konur eru mikill meirihluti þeirra sem verða fyrir kynferðisofbeldi, konur eru hlutgerðar á mun afgerandi hátt en karlar, konur eiga erfiðara uppdráttar á vinnumarkaði og ná síður góðum launum eða valdamiklum stöðum. Það að benda á þetta og berjast gegn því er baráttufemínismi, ekki fórnarlambafemínismi. Það er baráttan fyrir því að konur séu ekki fórnarlömb misréttis.

Öfgafemínismi:

Í fyrsta lagi, hann er ekki til. Hann er tilbúið uppnefni útbúið af þeim sem eru hræddir við og/eða ekki skilja baráttuna fyrir kynjajafnrétti. Femínistar sem berjast fyrir kynjajafnrétti eru ekki öfgafullir. Þeir sem berjast gegn jafnrétti eru öfgafullir. Þeir eru aftur á móti gjarnan kallaðir íhaldssamir. Vigdís Finnbogadóttir þótti öfgafull að fara í forsetaframboð. Konur þóttu öfgafullar að berjast fyrir kosningarétti. Það var ekki öfgafullt, frekar en barátta fyrir jafnrétti er í dag. Það sem er öfgafullt er fólkið sem berst gegn allri þróun og breytingum sem eru í almannahag.

Nærbuxnafemínismi:

Í fyrsta lagi, hann er ekki til. Hann er tilbúið uppnefni útbúið af þeim sem eru hræddir við og/eða ekki skilja baráttuna fyrir kynjajafnrétti. Femínistar hafa gagnrýnt þá þróun að þrýstingur sé á ungar stúlkur og konur að raka af sér öll líkamshár, aukningu fegrunaraðgerða kvenna og óraunhæfar útlitskröfur. Femínistar berjast gegn vændi og benda á tengsl milli mansals, vændis og nauðgana. Femínistar á engan hátt vilja takmarka kynfrelsi kvenna heldur þvert á móti, leggja áherslu á að konur ráði yfir líkama sínum sjálfar.

Femínistanasistar:

Í fyrsta lagi, þeir eru ekki til. Þetta er tilbúið uppnefni útbúið af þeim sem eru hræddir við og/eða ekki skilja baráttuna fyrir kynjajafnrétti. Femínistar eru ekki þjóðernissinnar, heldur þvert á móti styðjast við sterkt alþjóðlegt tengslanet og njóta stuðnings sín á milli. Femínistar bera ekki vopn og klæðast ekki herklæðnaði. Það er ekki yfirlýst eða undirliggjandi stefna femínista að útrýma gyðingum eða öðrum minnihlutahópum. Femínistar eru ekki í tengslum við nasista eða nýnasista á neinn hátt, enda væri það á skjön við grundvallarmarkmið femínismans, sem er að skapa betra samfélag fyrir ALLA.

Niður í skotgrafirnar

Að uppnefna hópa á þennan hátt er tiltekin aðferðarfræði sem er beitt til að draga mátt úr baráttunni og ná henni niður í skotgrafir andstæðinganna. Með þessum leiðum er hægt að koma í veg fyrir að alvöru umræða eigi sér stað, að skilningur aukist á baráttumálunum og að þau öðlist aukið brautargengi. Markmiðið hlýtur að vera að tefja fyrir framförum. Samfélagslegum framförum og heimi þar sem karlmenn fæðast ekki með forskot heldur að við fáum öll að vera metin að verðleikum burtséð frá kyni.

Samfélagsleg ábyrgð er ekki eitthvað sem stjórnendur fyrirtækja nota til að auglýsa sig heldur raunveruleg ábyrgð sem hvert og eitt okkar ber sem samfélagsþegnar. Við berum öll ábyrgð á því að eðlileg umræða fái að eiga sér stað. Ef við gerum það ekki erum við þátttakendur í hatursorðræðu og hver er nasistinn þá?

Þessi grein er tileinkuð Jóa og Addó, minna dyggu lesenda.

Við lifum í markaðsvæddum heimi sem snýst fyrst og fremst um peninga og völd. Heimur sem karlmenn hanna, byggja og stýra. Ef við lítum á okkar markaðsvædda heim í formi pýramída, fylla karlmenn einir efstu lögin með örfáum undantekningum og sífellt fjölgar kvenkyninu þegar neðar dregur. Völdin eru á toppnum, valdaleysið á botninum. Við sjáum það á því hverjir eru dregnir fyrir Landsdóm í vitnaleiðslur að það eru karlmenn sem taka ákvarðanir og eiga peningana.

Í þessum heimi gegna auglýsendur og fyrirtæki, að langstærstum hluta í eigu og undir stjórn karla, viðamiklu hlutverki í okkar lífi. Stærra en við viljum oft viðurkenna. Og hvað er að því? Þetta:

Auglýsendur og fyrirtæki yfirtaka opinber rými og brjóta sjálfsímynd og sjálfstraust kvenna markvisst niður. Konum er sagt á hverjum degi að útlit þeirra skipti öllu máli og án hins fullkomna útlits eigum við ekki séns. Ekki séns í velgengni eða hamingju. Fölsk loforð um bætta líðan ef þú bara reynir aðeins meira, kaupir aðeins meira. Þeir ráðast inn í líf þitt þér að forspurðri, koma skilaboðum sínum á framfæri og skilja þig svo eftir með þá tilfinningu að þú sért ekki nógu mjó, ekki nógu kynþokkafull og að líf þitt sé ekki nógu skemmtilegt. Til að ná þessu fram nýta þeir nýjustu tækni, miðla og milljónir, svo þeir geti grætt billjónir. Ef þú kaupir ekki eða lagar þig ekki ertu annars flokks, þriðja og fjórða flokks, og fellur enn neðar í pýramídanum.

Þeir segja okkur einnig hvernig við eigum að haga okkur. Konur eiga að vera ánægðar, yfirborðskenndar og hugsa um karlmenn. Þú mátt í raun ekki gera neitt. Þú átt bara að líta vel út. Ekki fyrir þig. Heldur fyrir karlmenn. Því heimurinn snýst jú um þá. Þeir leggja konur í einelti. Hverja einu og einustu okkar. Krukka í kollinum okkar til að telja okkur trú um að við séum á einn hátt og annan ekki nógu góðar. Og þeir verða ríkir á því.

En þú getur ekkert gert. Þeir mega ráðast inn í líf þitt á opinberum vettvangi, snerta líf þitt og sál úti á götu, sjónvarpi, dagblöðum, netinu, alls staðar. En þú mátt ekki snerta þá. Þeir eru verndaðir. Þeir eru verndaðir af vörumerkjum, hugverkarétti og höfundarétti. Þeir geta gert hvað sem er og sagt hvað sem er við þig en þú mátt ekkert segja við þá. Hinn „frjálsi“ markaður skapar hvorki frelsi né val, hann skapar bara peninga fyrir þá sem stýra honum.

Eða eins og ein auglýsingin hljómaði „in your face, all over the place“.

„Frjálsi“ markaðurinn gengur svo langt að konur eru sannfærðar um að þær þurfi að kaupa sér nýja líkamsparta til að bæta útlit þeirra sem fyrir eru. Við lifum í heimi þar sem karlmenn skera í konur svo að þær líti út eins og klámstjörnur úr japanskri teiknimynd. Krukka í kroppinn okkar. Á þessu græða þeir morðfjár. Konur borga með launum sínum og heilsu.

Í Bandaríkjunum starfa yfir 7000 lýtalæknar og rétt rúmlega 600 þeirra eru konur. Það þýðir að karlmenn eru tæplega 90% allra lýtalækna. Konur eru aftur á móti tæp 90% allra þeirra sem að fara í lýtaaðgerð. Ætla má að hlutfall milli kynjanna sé svipað hér á landi.

Gríðarlegur fjöldi kvenna hér og um heim allan hefur undirgengist brjóstastækkunaraðgerðir og aðrar fegrunaraðgerðir, í tilraun til þess að líta út eins og konurnar sem auglýsendur og fyrirtæki telja okkur trú um á hverju götuhorni að sé „rétta“ útlitið. Þessar aðgerðir geta verið lífshættulegar og haft ýmis heilsuspillandi áhrif. Sílíkonbrjóst voru fundin upp af tveimur karlmönnum rétt eftir árið 1960. Fyrir áhugasama var gerð mynd um þá sem heitir Breast Men. Margar konur töpuðu brjóstum sínum í þeirra tilraunastarfsemi.

En það skipti þá engu máli. Herferðin gegn líkama kvenna var hafin, áróðurinn síðustu 50 ár hefur þyngst og margfaldast með nýrri tækni og nýjum miðlum. Auglýsendur og fyrirtæki tóku að lokum klámiðnaðinn upp á arma sína og ganga sífellt lengra. Á meðan þjást konur og sumar deyja. Þær deyja á skurðarborði lækna vegna svæfinga og hættulegra aðskotahluta, á sýningarpöllum tískuhúsanna sökum vannæringar og af kynferðislegri misnotkun í klámiðnaðinum og í heimahúsum. Af hendi stórfyrirtækja og tískuhúsa, af hendi auglýsenda, fyrirtækja og lækna, kærasta og eiginmanna.

Í vikunni var rætt um aukið ofbeldi í samböndum unglinga. Ung stúlka sagði frá því hvernig kærastinn hennar beitti hana líkamlegu og andlegu ofbeldi frá því hún var 14-18 ára. Í umfjölluninni kom fram að framganga drengja gagnvart stúlkum á unglingsaldrinum verður sífellt harkalegri og algengara að þeir beiti þær kynferðislegu ofbeldi. Upp úr grasi er að vaxa heil kynslóð þar sem strákar telja að kynlíf snúist um að nota, stjórna og meiða sér til ánægju og stúlkurnar telja að kynlíf snúist um að þjóna, að láta sig hafa það að hann geri það sem HANN vill. Þær segja oft nei en þeir gera það samt. Sem er nauðgun. Við erum að horfa upp á stórhættulegar hugmyndir um hvað kynlíf snýst. Er þá ekki kominn tími til að spyrja hvaðan þessar hugmyndir koma?

Konur hafa í þó nokkurn tíma bent á hvaðan þessar hugmyndir koma, hversu skaðlegar þær eru og bent á afleiðingarnar. En það rís ávallt upp mótmælaalda. „Klám er ekkert svo slæmt, þetta er ekki klámi að kenna, á að banna allt, og hvað er eiginlega að ykkur femínistabeljunum látið þið ekkert í friði“, heyri ég bergmálast í mínum kolli. Í hvert sinn sem konur mótmæla kemur hið rótgróna, útbreidda kvenhatur samfélagsins upp á yfirboðið. Það er líka miklu markaðsvænna þegar konur þegja. Til að markaðurinn geti starfað óáreittur þarf að þagga niður í öllum mótmælum. Hvernig á annars að halda áfram að græða billjónir og trilljónir á lágu sjálfsmati kvenna?

Þetta er arðrán. Þetta er arðrán á tilfinningum, hugsunum og kröftum kvenna sem eiga að fara í annað en að líða illa yfir útlitinu. Líða illa yfir að vera konur.

Ég skulda markaðnum ekkert. Ég vil tilbaka það sem er mitt. Ég vil ganga óáreitt um mína borg og mínar götur sem ég borga fyrir með mínum sköttum án þess að mér sé sagt að byrja að nota hrukkukrem, krem gegn appelsínuhúð eða glenni framan í mig stórum brjóstum. Ég vil einkarétt yfir mínum líkama og tel það brot á mínum rétti sem manneskju að auglýsendur segi mér að ég eigi að stefna að útliti sem er ekki mitt. Ég tel það vera brot gegn mér, systur minni, litlu fullkomnu frænkum mínum, móður minni og vinkonum mínum. Það er ekki ég sem á að beygja mig eftir þeirra kröfum, það er markaðurinn sem á að bregðast við eftir mínum kröfum.

Við sem samfélag eigum að endurheimta opinber rými og krefjast þess að ófyrirleitnum og skaðlegum skilaboðum sé ekki stöðugt beint að yfir helmingi samfélagsþegnanna. Við eigum að stöðva klámiðnaðinn sem misnotar og eyðileggur stúlkur og konur og hvetur menn til að beita konur ofbeldi. Við eigum að berjast gegn auglýsendum og fyrirtækjum sem hlutgera konur eða auglýsa skaðlegar vörur fyrir konur. Við eigum að berjast gegn auglýsendum og fyrirtækjum sem selja stúlkur og konur. Við eigum að brjóta niður ofurvald auglýsenda og stórfyrirtækja á lífum okkar, viðhorfum og lífsgildum og hanna okkar eigin.

Strauss-Kahn var handtekinn síðasta þriðjudag fyrir að vera viðriðinn þekktan alþjóðlegan vændishring, The Carlton Affair. Hann er grunaður um að hafa haft milligöngu um sölu á konum milli landa og að stunda fjárdrátt. Í Frakklandi eru kaup á vændi ekki ólögleg en það er refsivert að hafa milligöngu um vændi og stunda fjárdrátt. Hann er nú laus úr haldi lögreglu en mun þurfa að mæta fyrir dómara á næstu dögum.

Strauss-Kahn hefur viðurkennt að taka þátt í orgíum og lifa óheftu kynlífi. Hann segir vini sína skipuleggja þessa viðburði og að hann hafi aldrei greitt fyrir þá né vitað til þess að aðrir hafi gert það. Haft hefur verið eftir honum að hann hafi „viðbjóð á vændi og sölu á konum“. Lögmaðurinn svaraði fyrirspurnum fréttamanna þvermóðskulega og sagði „hvernig á að þekkja muninn á naktri konu og naktri vændiskonu?“.

Þrátt fyrir „meinta“ óbeit hans á vændi hafa vændiskonur vitnað til um að hafa haft við hann mök gegn greiðslu frá Brussel til Washington. Ein vændiskonan sagðist hafa tekið þátt í 11 orgíum með honum á sex árum, vissi um mun fleiri og taldi að „hann vildi reglulegt framboð af ólíkum stúlkum“. Þá hefur einnig komið fram að vændiskonur hafi neitað að hitta hann aftur sökum þess hversu hrottafenginn hann var.

Fyrir sex árum var Strauss-Kahn yfirheyrður af frönsku lögreglunni grunaður um að vera viðriðinn annan þekktan vændishring í Frakklandi í Bois de Boulogne, þar sem frægustu vændishús landsins eru staðsett, en sleppt að yfirheyrslum loknum.

KYNFERÐISLEGT ÁREITI

Dagblaðið Le Parisien sagði fréttir af því 2003 að það væri óopinber regla hjá Air France að leyfa eingöngu flugþjónum að vinna á fyrsta farrými þegar Strauss-Kahn var um borð því hann kynferðislega áreitti flugfreyjurnar. Frétta- og blaðakonur í Frakklandi voru farnar að neita að vera einar í herbergi með honum.

MISBEITING VALDS INNAN AGS

Árið 2008 komst upp um viðhald Strauss-Kahn og undirmanns hans hjá AGS. Konan hélt því fram að hann hefði misbeitt stöðu sinni og völdum til að fá hana til lags við sig. Henni var sagt upp störfum í kjölfarið. Stjórn AGS hreinsaði Strauss-Kahn af öllum sökum um áreitni og misbeitingu valds. Hann hélt stöðu sinni. Hann gaf út opinbera afsökunarbeiðni og blaðið Le Journal du Dimanche kallaði hann tælarann mikla (le grand séducteur).

ÁKÆRA FYRIR NAUÐGUN Í NEW YORK

Í maí 2011 kærði Nafissatou Diallo, herbergisþerna á Sofitel hótelinu í New York, Strauss-Kahn fyrir kynferðislegt ofbeldi. Hann reyndi að nauðga henni. Hún barðist á móti en honum tókst á ofbeldisfullan hátt að neyða hana til munnmaka. Hann neitaði öllum sökum. Sæði fannst á fötum Diallo sem reyndist úr Strauss-Kahn. Kærur voru að lokum felldar niður þar sem Diallo varð tvísaga um það sem nákvæmlega gerðist. Diallo sagði að þýðandinn hefði mistúlkað orð hennar. Lögfræðingur hennar sagði hana vera óheflaða, fátæka konu sem fluttist til Bandaríkjanna frá Gíneu og að í sumum tilfellum reyndist erfitt að skilja hana.  Í kjölfar atburðarins varð hún ofsahrædd og óttaðist um líf sitt. Sagði hún að í Vestur-Afríki lifi fólk ekki til frásagnar þegar valdamiklir menn brjóta af sér. Henni var sagt hver hann var daginn eftir atburðinn.

Strauss-Kahn heldur því fram að hún hafi horft djúpt í augu hans og starað á kynfæri hans þar sem hann kom nakinn úr sturtu þegar hún kom inn í herbergið til að þrífa. Hann hafi túlkað það sem tilboð um kynmök. Lögfræðingurinn hennar sagði aftur á móti að það væri fáránlegt að ætla að á þessum 7 mínútum sem hún var í herbergi hans hefði hún af fúsum og frjálsum vilja haft frumkvæði að mökum við bláókunnugan mann í herbergi sem hún gekk inn í til að þrífa.

Strauss-Kahn gaf út yfirlýsingu í kjölfar þess að kærur voru látnar niður falla og sagðist sekur um dómgreindarskort. Stuðningsmenn hans kölluðu þetta ómaklega og viðbjóðslega árás á mannorð manns sem þegar hefði þurft að þola margt. Hér væri um samsæri að ræða. Strauss-Kahn væri orðinn þunglyndur og veikburða sökum þessa og væri að leita sér sérfræðihjálpar. Þar að auki væri konan hans að íhuga að fara frá honum. Fjallað var um málið í fjölmiðlum sem málið sem eyðilagði feril hans og möguleika á forsetaframboði í Frakklandi. Honum var fagnað sem hetju þegar heim var komið. Lítið var fjallað um skemmdarverkin sem urðu á lífi Diallo.

Ekkert hefur enn fundist sem bendir til þess að samsæri sé eða hafi verið gegn Strauss-Kahn.

Diallo ákvað að höfða gegn honum einkamál eftir að fallið var frá kærum á hendur honum. Strauss-Kahn óskaði eftir friðhelgi. Því máli hefur ekki verið lokið.

ÁKÆRA FYRIR NAUÐGUN Í FRAKKLANDI

Á síðasta ári lagði ung kona, Tristan Banon, fram kæru á hendur Strauss-Kahn vegna tilraunar til nauðgunar. Atvikið átti sér stað 2003 þegar hún var 23 ára gömul blaðakona og tók við hann viðtal í íbúð hans í París. Hún segir hann hafa ráðist á sig af öllu afli og hunsað hróp hennar og köll meðan hún reyndi að verja sig og öskra nauðgun. Henni tókst að lokum að berja hann af sér og flýja. Fjórum árum áður hafði hún sagt frá atvikinu í sjónvarpsþætti en lagði ekki fram kæru fyrr en eftir að Diallo hafði ásakað hann um nauðgun.

Strauss-Kahn hafði aðra sögu að segja. Hann sagðist hafa reynt að kyssa hana en hún hafnað atlotunum og að því loknu hefði hún yfirgefið íbúðina á eðlilegum nótum. Hann lagði í kjölfarið fram kæru á hendur henni um meiðyrði. Ekki var hægt að halda kærunni um tilraun til nauðgunar til streitu þar sem ekki þóttu nægar sannanir fyrir hendi og var henni breytt í ákæru um kynferðislegt ofbeldi. Þó fullnægjandi sannanir þóttu vera til staðar og vitnisburður Banon sannfærandi þá var brotið fyrnt. Strauss-Kahn slapp því á tækniatriði.

Lögfræðingur Banon sagði að þetta væri fyrsti sigur gegn Strauss-Kahn. Hann væri nú kynferðisofbeldismaður án dóms og til staðar lögmætur grunur um óeðlilega hegðun gagnvart konum. Lögfræðingur Strauss-Kahn lagði aðra merkingu í málslok og lýsti yfir að nú væri búið að hreinsa hann af öllum sökum.

ANNE SINCLAIR

Kona Strauss-Kahn heitir Anne Sinclair. Hún hefur staðið með honum í gegnum ákærur, ásakanir og framhjáhöld. Fyrir þetta var hún kosin kona ársins í Frakklandi af franska tímaritinu Terrafemina. Þá dáðist eigandi The Huffington Post svo að úthaldi hennar í hjónabandinu að hún bauð henni ritstjórastöðu yfir franska hluta blaðsins, sem hún þáði. Anne Sinclair stjórnaði einum vinsælasta pólitíska umræðuþætti Frakklands í yfir 30 ár á sjónvarpsstöðinni TF1, en sagði starfi sínu lausu þegar Strauss-Kahn varð efnahagsráðherra. Þá leiddi hún umfjöllunina um forsetakosningar Bandaríkjanna 2008 á Le Journal de Dimanche og hefur einnig unnið fyrir sjónvarpsstöðina Canal+. Hún er ein þekktasta blaða- og fréttakona Frakklands. Sinclair var þó ekki kosin kona ársins eða boðið topp starf hjá The Huffington Post af því hún er hæfileikarík fjölmiðlakona, heldur vegna þess að hún neitaði að skilja við mann sinn þrátt fyrir að hann stundi orgíur með vændiskonum og reyni ítrekað að nauðga konum.

AÐ LOKUM

Strauss-Kahn er gríðarlega valdamikill maður sem hefur á sínum langa ferli áreitt konur viðstöðulaust án refsingar og með stuðningi starfsfélaga sinna. Þá er sorglegt að fylgjast með því hvernig ráðist hefur verið á þær fáu konur sem lagt hafa í að kæra hann fyrir ofbeldið. Diallo var kölluð lygasjúk, athyglissjúk, peningasjúk o.frv. Þá var efast um markmið Banon og hún kærð fyrir meiðyrði. Niðurstaðan er hér í nokkrum punktum:

1.    Dómgreindarskortur er orðið mjög teygjanlegt hugtak
2.    Ómögulegt virðist að fá kynferðisglæpamennn dæmda
3.    Það er í tísku hjá nauðgurum að kæra fórnarlömb sín fyrir meiðyrði
4.    Algengt er að nauðgarar séu gerðir að fórnarlömbum og samúðin sé með þeim fremur en þolandanum
5.    Það er gott að standa með eiginmanni sínum þó að hann sé hrotti – því fylgja samfélagsleg verðlaun
6.    Það er sami skíturinn uppi, hér sem annars staðar, Frakklandi og Íslandi

Maður greiddi barni peninga fyrir kynmök. Hann hefur átt mjög erfitt en er allur á batavegi. Svona hljómar frétt á Vísi um mann sem greiddi barni peninga fyrir kynlíf. Aðrir miðlar fjalla um málið á sama hátt. Í fréttinni kemur fram að maðurinn hafi um árabil lifað í felum með kynhneigð sína og hafi afhjúpast með þessum hætti fyrir vinum og fjölskyldu. Hann sé vel gefinn og vel gerður maður en hafi vegna þessa misst starf sitt. Annars staðar kemur fram að hann hafi verið menntaskólakennari. Maðurinn hafi svo tekið vel á sínum málum eftir atburðinn, farið í áfengismeðferð og meðferð fyrir kynlífsfíkla. Út af þessu fær hann 12 mánaða skilorðsbundinn dóm og sleppur þannig við fangelsisvist.

Ég set spurningamerki bæði við dóminn og við fréttaflutninginn. Mörg reyndar. Ég er orðin í laginu eins og spurningamerki.

Er fréttin sett fram á þennan hátt svo að við sem lesum finnum til með viðkomandi manni? Er nóg að vera ágætis kall til að sleppa við fangelsisvist fyrir að borga barni fyrir kynmök? Er af einhverjum ástæðum ekkert minnst á fórnarlambið í þessar frétt? Er það gert svo við gleymum barninu sem málið snýst um og einbeitum okkur að því að fyrirgefa afbrotamanninum? Telja fjölmiðlar enga ástæðu til að fjalla um málið á annan hátt?

Barnið er 14 ára gamall ólögráða einstaklingur sem er í neyslu. Barnið auglýsti sig á einkamálasíðunni til þess að fjármagna neysluna. Þetta er barn sem af einhverjum ástæðum hefur leiðst út á þessa grimmu braut og þarf á hjálp að halda.

Í skýrslu um vændi á Íslandi frá 2003 kemur fram að algengt sé að eldri menn misnoti sér aðstæður þessara barna sem hafi ekki fullan þroska til að meta þessar aðstæður. Oft kemur áfallið og vanlíðanin eftir á. Þá tekur við áralöng úrvinnsla erfiðra minninga og tilfinninga.

Vændi og kynferðisleg misbeiting er svartasti bletturinn á okkar samfélagi. Það sem gerir hann enn dekkri er hvernig íslenskir dómarar dæma í kynferðisabrotamálum og hvernig fjölmiðlar fjalla um nauðganir og önnur kynferðisafbrot.

Ég finn til þeim sem lifa í felum með kynhneigð sína stærstan hluta lífs síns. Það hlýtur að vera óendanlega erfitt að geta ekki verið maður sjálfur í kringum sig og sína. En gerum okkur grein fyrir einu. Harmleikurinn er hinum megin. Hjá barninu sem seldi sig einhverjum karli til að fjármagna eiturlyfjaneyslu. Hjá barninu sem seldi sig fullorðnum sem vissi alveg nákvæmlega hvað hann var að gera og hefur vit og þroska til að koma í veg fyrir atburðinn. En hann valdi. Hann valdi að nýta sér örvilnun barns sem lifir lífinu í eiturlyfjamóðu.

Erum við ekki öll með það á hreinu?

Fyrirtækið já.is hefur svo sannarlega vakið athygli á sér fyrir vinnubrögðin. Eins og allir vita skelltu stjórnendur fyrirtækisins Gillz á forsíðuna með kornungar fimleikastúlkur í bakgrunni, þótt þær en ekki hann hafi unnið til verðlauna fyrir framúrskarandi árangur í sínu fagi. Nema segja megi að Gillz hafi einnig náð framúrskarandi árangri í sínu fagi. Við erum kannski komin á þann stað í mannkynssögunni þar sem karlremba er orðið fag út af fyrir sig og þá þarf sko engar háskólagráður til að vera expert. Karllíkaminn og hugurinn er mikilfenglegur í því fagi, málið er að að rækta kroppinn, éta gras, drekka sterkt, hata konur og nota orðið rasshaus. Og herja á stúlkur sem eru helmingi yngri en þeir.

Já.is tók þessu fagnandi. Sigríði Margréti Oddsdóttur þótti þetta allt mjög spennandi. Gillz „tryggði sér“ bæði forsíðu og baksíðu og hafði innlegg inn í bókina. Þegar hún segir bókina þá meinar hún símaskrána. Þetta þótti allt ótrúlega skemmtilegt. Hún efaðist ekki um að þetta yrði allt í lagi. Hann á jú erindi við þjóðina. Gillz segir brattur, þetta snýst um heilbrigði. Þetta var áður en Gillz var kærður fyrir nauðgun. Fyrri kæran snýr að 18 ára stúlku og hin síðari að 15 ára stúlku. Hann er 31 árs.

Það hlýtur allt skynsamt fólk að hnjóta um orðið heilbrigði í þessu samhengi. Gillz reif kvenfyrirlitningu upp í nýjar hæðir með bloggi sínu um að nauðga þyrfti þekktum konum því þær tala víst svo mikið. Hann hefur flokkað okkur í tvo hópa. Prinsessur og druslur. Ég gef mér að hvorugur flokkurinn tali mjög mikið. Þá var líkamlegt heilbrigði hans svo mikið að það þurfti að photoshoppa hann þannig að enginn getur nokkurn tíma litið þannig út.

Þá snúum við okkur aftur að já.is. Hvað þýðir það að fyrirtæki sem stýrt er nánast eingöngu af konum velji Gillz hálfnaktan á foríðu einu „bókarinnar“ sem fer inn á nánast hvert heimili. Eftir að hafa hlotið mikla gagnrýni fyrir forsíðuna þá hélt talsmaður fyrirtækisins áfram að verja að hafa valið holdgerving kvenfyrirlitningar framan á, aftan á og inní símaskrána. Svo þegar nauðgunarákærurnar komu, í fleirtölu, var búin til límmiði til að fela skrattann – bara ef maður vildi. Afsökun fylgdi ekki.

Ég hlustaði á x-ið á leiðinni heim úr vinnu þar sem þær skoðanir voru látnar uppi um að þetta allt sanni að það þýði ekkert að láta konur einar stjórna stórum fyrirtækjum. Það sé í lagi að ein til tvær trítli með í stjórn með stóru köllunum en það sé augljóslega vonlaust að konur sitji einar við stjórnvölinn. Sjáiði bara hvað gerðist, PR flopp dauðans. Já og svo eru konur auðvitað konum verstar og það eina sem þær (við) raunverulega gera er að slúðra og baktala hver aðra. Svo þegar þær eru búnar að fokka öllu upp kemur kvenfélag og veitir þeim verðlaun. Hallelúja. Karlmenn eru bara ekki að gera neitt slæmt, konur sjá um þetta sjálfar, ekki satt?

Það eru fleiri holdgervingar kvenfyrirlitningar en Gillz í eyrunum og augunum á okkur. Þetta er auðvitað topp dæmi um vanhæfni kvenna.

En á x-inu gleymdist að minnast stjórnendur bankanna þriggja sem rústuðu fjármálakerfi allrar þjóðarinnar (allir karlkyns), forsætisráðherra sem horfði á allt og gerði ekkert (karlkyns), forsætisráðherran á undan honum og hannaði aðstæðurnar sem ullu því að það sem gerðist gat gerst (karlkyns – og varð Seðlabankastjóri og hélt áfram að vera karlkyns), stjórnendurnir hjá sparisjóðunum sem hrundu (karlkyns), afskriftir margra fyrirtækja undir stjórn karlmanna s.s. Sjóvá, Eimskipa og Baugs, endurskoðunarfyrirtækin sem slepptu þessu í gegn undir stjórn karlmanna og framvegis. Og framvegis. Og framvegis.

En konur maður, úff hvað eigum við að gera við þessar konur?

Ég er með nokkur ráð í þessu tilefni. Hvernig væri að viðurkenna staðalímyndir, kvenfyrirlitningu og kúgun til að byrja með. Hvernig væri að viðurkenna ólíka stöðu kynjanna í samfélaginu og völd karlkynsins á kostnað kvenkynsins. Þegar við erum öll búin að þessu, getum við tekið næsta skref og viðurkennt og horfst í augu við að það eru margar konur í samfélaginu sem ekki vilja viðurkenna að það sé ójafnrétti í samfélaginu, vilja ekki viðurkenna að þær sem sterkir einstaklingar séu partur af hópi sem verður almennt fyrir misrétti og þar af leiðand, opna fyrir möguleikan á að velja holdgerving kvenfyrirlitningar sem forsíðu. Þetta er afneitun, sem skilar sér í þessu tilfelli sem vanhæfni til að takast á við aðstæður. Samfélagsaðstæður.

Að öllu gefnu, þá tel ég að þær skoðanir sem ómuðu á x-inu, og á mörgum öðrum stöðum í okkar litla einslita samfélagi, eigi að engu leiti rétt á sér. Þær eru eingöngu til að viðhalda þeirri kvenfyrirlitningu sem forsíða símaskránnar og aðrir halda uppi, því ef konur væru við völd á fleiri stöðum í samfélaginu, og á jafnt við karlmenn, þá væri það svo miklu miklu betra. Samfélagið það er.

Jöfnuður, virðing, sanngirni. Þetta eru lykilhugtök.