Nei við já því já þýðir hvað eruð þið eiginlega að spá?

Fyrirtækið já.is hefur svo sannarlega vakið athygli á sér fyrir vinnubrögðin. Eins og allir vita skelltu stjórnendur fyrirtækisins Gillz á forsíðuna með kornungar fimleikastúlkur í bakgrunni, þótt þær en ekki hann hafi unnið til verðlauna fyrir framúrskarandi árangur í sínu fagi. Nema segja megi að Gillz hafi einnig náð framúrskarandi árangri í sínu fagi. Við erum kannski komin á þann stað í mannkynssögunni þar sem karlremba er orðið fag út af fyrir sig og þá þarf sko engar háskólagráður til að vera expert. Karllíkaminn og hugurinn er mikilfenglegur í því fagi, málið er að að rækta kroppinn, éta gras, drekka sterkt, hata konur og nota orðið rasshaus. Og herja á stúlkur sem eru helmingi yngri en þeir.

Já.is tók þessu fagnandi. Sigríði Margréti Oddsdóttur þótti þetta allt mjög spennandi. Gillz „tryggði sér“ bæði forsíðu og baksíðu og hafði innlegg inn í bókina. Þegar hún segir bókina þá meinar hún símaskrána. Þetta þótti allt ótrúlega skemmtilegt. Hún efaðist ekki um að þetta yrði allt í lagi. Hann á jú erindi við þjóðina. Gillz segir brattur, þetta snýst um heilbrigði. Þetta var áður en Gillz var kærður fyrir nauðgun. Fyrri kæran snýr að 18 ára stúlku og hin síðari að 15 ára stúlku. Hann er 31 árs.

Það hlýtur allt skynsamt fólk að hnjóta um orðið heilbrigði í þessu samhengi. Gillz reif kvenfyrirlitningu upp í nýjar hæðir með bloggi sínu um að nauðga þyrfti þekktum konum því þær tala víst svo mikið. Hann hefur flokkað okkur í tvo hópa. Prinsessur og druslur. Ég gef mér að hvorugur flokkurinn tali mjög mikið. Þá var líkamlegt heilbrigði hans svo mikið að það þurfti að photoshoppa hann þannig að enginn getur nokkurn tíma litið þannig út.

Þá snúum við okkur aftur að já.is. Hvað þýðir það að fyrirtæki sem stýrt er nánast eingöngu af konum velji Gillz hálfnaktan á foríðu einu „bókarinnar“ sem fer inn á nánast hvert heimili. Eftir að hafa hlotið mikla gagnrýni fyrir forsíðuna þá hélt talsmaður fyrirtækisins áfram að verja að hafa valið holdgerving kvenfyrirlitningar framan á, aftan á og inní símaskrána. Svo þegar nauðgunarákærurnar komu, í fleirtölu, var búin til límmiði til að fela skrattann – bara ef maður vildi. Afsökun fylgdi ekki.

Ég hlustaði á x-ið á leiðinni heim úr vinnu þar sem þær skoðanir voru látnar uppi um að þetta allt sanni að það þýði ekkert að láta konur einar stjórna stórum fyrirtækjum. Það sé í lagi að ein til tvær trítli með í stjórn með stóru köllunum en það sé augljóslega vonlaust að konur sitji einar við stjórnvölinn. Sjáiði bara hvað gerðist, PR flopp dauðans. Já og svo eru konur auðvitað konum verstar og það eina sem þær (við) raunverulega gera er að slúðra og baktala hver aðra. Svo þegar þær eru búnar að fokka öllu upp kemur kvenfélag og veitir þeim verðlaun. Hallelúja. Karlmenn eru bara ekki að gera neitt slæmt, konur sjá um þetta sjálfar, ekki satt?

Það eru fleiri holdgervingar kvenfyrirlitningar en Gillz í eyrunum og augunum á okkur. Þetta er auðvitað topp dæmi um vanhæfni kvenna.

En á x-inu gleymdist að minnast stjórnendur bankanna þriggja sem rústuðu fjármálakerfi allrar þjóðarinnar (allir karlkyns), forsætisráðherra sem horfði á allt og gerði ekkert (karlkyns), forsætisráðherran á undan honum og hannaði aðstæðurnar sem ullu því að það sem gerðist gat gerst (karlkyns – og varð Seðlabankastjóri og hélt áfram að vera karlkyns), stjórnendurnir hjá sparisjóðunum sem hrundu (karlkyns), afskriftir margra fyrirtækja undir stjórn karlmanna s.s. Sjóvá, Eimskipa og Baugs, endurskoðunarfyrirtækin sem slepptu þessu í gegn undir stjórn karlmanna og framvegis. Og framvegis. Og framvegis.

En konur maður, úff hvað eigum við að gera við þessar konur?

Ég er með nokkur ráð í þessu tilefni. Hvernig væri að viðurkenna staðalímyndir, kvenfyrirlitningu og kúgun til að byrja með. Hvernig væri að viðurkenna ólíka stöðu kynjanna í samfélaginu og völd karlkynsins á kostnað kvenkynsins. Þegar við erum öll búin að þessu, getum við tekið næsta skref og viðurkennt og horfst í augu við að það eru margar konur í samfélaginu sem ekki vilja viðurkenna að það sé ójafnrétti í samfélaginu, vilja ekki viðurkenna að þær sem sterkir einstaklingar séu partur af hópi sem verður almennt fyrir misrétti og þar af leiðand, opna fyrir möguleikan á að velja holdgerving kvenfyrirlitningar sem forsíðu. Þetta er afneitun, sem skilar sér í þessu tilfelli sem vanhæfni til að takast á við aðstæður. Samfélagsaðstæður.

Að öllu gefnu, þá tel ég að þær skoðanir sem ómuðu á x-inu, og á mörgum öðrum stöðum í okkar litla einslita samfélagi, eigi að engu leiti rétt á sér. Þær eru eingöngu til að viðhalda þeirri kvenfyrirlitningu sem forsíða símaskránnar og aðrir halda uppi, því ef konur væru við völd á fleiri stöðum í samfélaginu, og á jafnt við karlmenn, þá væri það svo miklu miklu betra. Samfélagið það er.

Jöfnuður, virðing, sanngirni. Þetta eru lykilhugtök.