Fór á ótrúlega skemmtilega samkomu í gærkvöldi, haldið var upp á 40 ára afmæli Samtaka Herstöðvaandstæðinga.  Þar tróð hljómsveitin Þokkabót upp að nýju eftir margara ára þögn, ansi voru þeir enn góðir. En það voru fleiri góðir og gildir á þessari samkomu.  Árni Björnsson sagði frá upphafinu í byrjun áttunda áratugar, Einar Már heillaði með ljóðalestri sínum, Svavar Knútur með rödd sinni og eintölum. En skemmtilegastur var samt formaður samtaka Hernaðarandstæðinga sem er arftaki Samtka Herstöðvaandstæðingar, með kynningum sínum.  Hann sýndi fram á með gildum rökum að ef ekki væri fyrir söfnunarfötur Hernaðarandstæðinga, þá værum við enn undir áþján Geirs Haarde og ríkisstjórnar hans!  

Það var enginn forsetaframbjóðandi sem sá sig tilneyddan að mæta á þessa samkomu.  Einhvern tíma hefði Forseti voru látið sjá sig þar í von um nokkur atkvæði. En sú tíð er liðin.  Enda er NATO í augum hans hið bezta fyrirbrigði og Árni Páll sem styður Ólaf telur það vera friðarbandalag af allrayndælustu tegund.

Einhvern tíma hefði Ari Trausti mætt, átti marga góða samherja þar og gerði ýmislegt til að samtök hans á sínum tíma væru með í athöfnum af fullum þunga.  En það er hægt að finna betri félagsskap til að sópa að sér atkvæðum.

Líklega enda þeir saman í flokki, Ólafur Ragnar og Árni Páll.  Vonandi slást þeir ekki um formannsstólinn, enda hvorugur árásargjarn, að eigin mati.  Telja sig bara vera í friðarbandalagi. Því auðvitað er það ekki stríð sem háð hefur verið í Afganistan og Írak. 

Stundum er gaman að lesa gömul blogg samanborið þetta:

Ef litið er til starfa forvera Ólafs Ragnars Grímssonar á forsetastóli kemur í ljós, að það er ekkert í “eðli” embættisins sem kallar á að forsetinn gangi með þessum hætti erinda þeirra sem vilja að Ísland sé virkur aðili að hernaðarbandalögum. Það er því meðvituð ákvörðun sitjandi forseta að gerast sjálfskipaður blaðafulltrúi NATO á Íslandi. Það er ömurlegt embætti – einkum í sjálfboðavinnu.

Forsetinn mætir varla á 40 ára afmæli Herstöðvaandstæðinga eftir að formaður samtakann hefur látið hann fá það óþvegið.   Enda vart hrifinn af friðarhugmyndum þeirra félag Ólafs R. og Árna P.    En hún ætlar að verða langvinn þessi míta um friðarbandalagið NATO.  Á meðan það er þörf á samtökum eins og Hernaðarandstæðingum.

Og þeir sem ímynda sér að forseti vor sem sá eini kostur sem komi til greina í kosningum eftir mánuð, verða að læra utanað  öndvegis ræðubúta hans eins og þennan hér að neðan: 

Útrás og sköpunarkraftur eru burðargreinar af sama meiði og hvorug getur án hinnar verið.

Það er einnig merkilegt og kann að vera kjarni máls þegar leitað er skýringa á útrásinni að á Íslandi er skapandi gerjun á ólíkum sviðum – í viðskiptum, vísindum, menningarlífi – og umsvif og nýsköpun á einu þeirra hafa áhrif á önnur; hin gagnkvæmu áhrif mynda skapandi heild. Smæðin gerir það að verkum að gerendur á öllum sviðum – athafnafólk, listmenn, vísindamenn og rannsakendur – eru í nánara samneyti en tíðkast víða annarsstaðar, blanda geði á ýmsan hátt og tengjast hringiðu daglegs lífs á gamla Fróni. Í öðrum löndum byggja stærðin, mannfjöldinn og hefðirnar múra og skipa fólki á ólíka bása sem kunna að hindra gagnkvæm áhrif.

Að þessu leyti er Ísland á vissan hátt samfélag renaissansins, endurreisnar, þar sem blómaskeiðið byggist jöfnum höndum á viðskiptum, vísindum og listum, samfélagi fólks sem skarar framúr á ólíkum sviðum.

Reynslan hefur sannfært mig um að návígi viðskipta, vísinda og menningar hér á heimavelli er mikilvæg skýring á árangri útrásarinnar; hin gagnkvæma vitneskja um afrakstur á einu sviði hvetur til atorku á öðru; sköpunarkraftur eins sækir næringu í það sem vel tekst hjá öðrum. Án þessa nána sambýlis viðskipta, vísinda og lista yrði útrásin aðeins svipur hjá sjón.

Svo mörg voru þau orð.

Jæja, enn er hann á ferð.  Friðarpostulinn með Gandhi verðlaunin og Gullna krossinn frá grísku rétttrúnaðarkirkjunni.   Og í þriðja sinn vill hann verða forseti vor.  Og eða í það fjármunum og tíma.Hverjir sem nú borga það.

Ekki gefst hann upp á brölti sínu, að kvarta og kveina yfir óréttlæti sem honum er sýnd, af hálfu fjölmiðla og embættismanna.   Að gera svo eitthvað skemmtilegt og óvænt og brosa svo sætt og yndislega til okkar.  Á sinn friðsama hátt, strákslega hátt.    

Eftir alla þessa baráttu er eitt sem vantar hjá honum, eftir allan fjárausturinn, þrekraunirnar, búningaskiptin og konu skiptin.  Að skilja það að þjóðin er orðin ansi þreytt á honum.  Stundum erum við svo einstaklega umburðarlynd.  Við brosum líka til Ástþórs.  Er alveg sama þótt hann borgi fyrir að fá undirskriftir.  Er alveg sama um vafasöm viðskipti hans enda eru þau eflaust lítið vafasöm miðað við ýmsa forkólfa stjórnmálaflokka. Ég held líka að honum sé alveg sama hvað við hugsum.

Svo hann heldur bara áfram,  með sitt eitt komma eitthvað prósent.  Líklega er gott að vera í sviðsljósinu í nokkrar vikur.  Alla vega nýtur hann þess.  Svo þá er bara eftir að segja.  Áfram Ástþór.   Það verður ekki honum að kenna að Ólafur R. gengur bísperrtur um aftur á Bessastöðum.

Heimasíða Ástþórs er líka einstaklega skemmtileg.

Kóngarnir í yfirkjörstjórnum vilja hinsvegar sitja á sínum rassi með fylgdarliði fyrir fleiri þúsund krónur á klukkutíman greitt af skattfé þjóðarinnar með opið hús víða um land fyrir forsetaframbjóðendur að mæta á sama tíma á sama deginum með lista sína í hönd.  Sumir þeirra neita að taka við sendingunni í pósti – eigin hendi skal það vera! Ég er vís til að mæta á hestvagni að hætti Jóns Sigurðssonar haldi þeir sér við slíka forneskju.

Mestu mistök Ólafs  í viðtalinu í gær voru að ræða um sinn sjálfsagða rétt og ásetning á málskoti áður en Alþingi er búið að afgreiða Frumvarp til laga um stjórn fiskveiða. Ég held að það verði honum dýrt.  Langtum dýrara en eitthvað skítkast.  Þarna fer hann inn á nýja braut sem margir hafa ýmugust á.  Að fá forseta í fullan pólitíkusaleik. 

Þetta sýnir líka nauðsynina á að breyta forsetakaflanum í stjórnarskránni sem lögð hefur verið fram og á að fara í þjóðratkvæðagreiðslu. Að leggja meiri áherslur á þjóðaratkvæði og taka stjórnmálaréttinn af forsetanum.

En það verður eflaust erfitt, sérstaklega þegar forseti vor er kominn í nýjan félagsskap.

Frumvarpið  til laga um stjórn fiskveiða er hér.  Gott að skoða það öðru hverju.  Í fyrst grein stendur:

Nytjastofnar á Íslandsmiðum eru sameiginleg og ævarandi eign íslensku þjóðarinnar. Íslenska ríkið veitir tilskilin leyfi, fer með og ráðstafar hvers kyns heimildum til nýtingar. Slík veiting eða ráðstöfun myndar ekki eignarrétt eða óafturkallanlegt forræði einstakra aðila yfir þeim.

Þetta er auðvitað það sem íslensk auðstétt vill ekki sætta sig við. 

Nú fer kannski eitthvað að gerast í forsetaframboðsmálum og líf að færast í leikinn.  Forsetinn æðir fram á vígvöllinn í fullum herklæðum, það er enginn friðarpostuli þar á ferð, blásið skal til sóknar. Hjólað beint í aðalandstæðinginn með eldflaugaárás eins og sönnum kaldastríðskarli sæmir.Hér.

Í þessum kosningum verður kosið um ýmsa þætti forsetaembættisins.

a.   Hversu lengi á sitjandi  forsetinn að dveljast á Bessastöðum?

b.  Hvaða áherslur um embættið eru á ferðinni? Hve eðlilegt er að hann beiti sér í deilumálum þjóðarinnar, sem alþingi fjallar um.  Á hann að vera með sjálfstæða stefnu í utanríkismálum.  

c.  Starf og árangur forsetans í starfi sínu í 16 ár.

d. Afstaða frambjóðenda til stjórnarskrárvinnu. 

„Það er alvarlegt ef sá sem er að bjóða sig fram til þess að gegna embætti forseta lýsir því skýrt yfir í viðtali að hún telji það hlutverk forsetans að fylgja utanríkisstefnu ríkisstjórnarinnar,” sagði Ólafur Ragnar Grímsson.

„Það er í fyrsta lagi rangt stjórnskipunarlega séð vegna þess að það er ekkert í stjórnarskránni eða lögum sem segir að forsetinn eigi að fylgja stefnu ríkisstjórnarinnar,” sagði Ólafur. Hann sagði að þetta væri líka rangt sögulega séð. Sagði Ólafur meðal annars að Ásgeir Ásgeirsson hafi beitt sér gegn utanríkisstefnu ríkisstjórnarinnar á árunum 1956-1958. Sveinn Björnsson, fyrsti forseti Íslands, hefði líka beitt sér fyrir sjálfstæðri utanríkisstefnu.

Var það vilji þeirra sem samþykktu stjórnarskrá upphaflega að forsetinn ætti að vera þátttakandi í stjórnmálaþrasi hvunndagsins, er það eðlilegt að hann skipti sér af viðkvæmum utanríkismálum?

Var það eðlilegt að Ásgeir forseti væri með puttana í utanríkisstefnu á þeim tíma?   Einhvern tíma hefði stjórnmálafræðingurinn verið hissa á því.   En nú er það pólitíkusinn ÓRG sem talar.  

„Jóhanna talaði gegn mér í mars á flokksstjórnarfundi Samfylkingarinnar,” sagði Ólafur í samtali við Sigurjón M. Egilsson á Bylgjunni í morgun. Það væri afar óvenjulegt að formaður stjórnmálaflokks talaði gegn forsetanum á flokkstjórnarfundi í sínum flokki.

Er það ekki eðlilegt að forsetinn fái á sig gagnrýni þegar hann tekur fullan þátt í stjórnmálum en vill skýla sér bak við embættið þegar hann fær á sig gagnrýni.

Þá sagði Ólafur Ragnar Grímsson að fiskveiðistjórnunarfrumvörp ríkisstjórnarinnar væru vel til þess fallin að þau yrðu sett í þjóðaratkvæðagreiðslu og hann útilokaði ekki að hann myndi gera slíkt.

Hér er enn eitt dæmið um varasama leið forsetans.  Ef það á að vera þjóðaratkvæðagreiðsla á það að koma beint frá þjóðinni.  Ekki í gegnum millilið sem greinir eftir hentisemi hvenær hann þurfi að grípa inn í . Samanborið þegar hann skrifaði ekki undir seinni Icesavelögin sem höfðu verið samþykkt af tveimur þriðju Alþingismanna. Er það eðlilegt að forsetinn fari að lýsa afstöðu sinni til Kvótamála, áður en Alþingi er búið að afgreiða það?

Jamm, Gamli, góði Ólafur Ragnar er mættur til leiks. Það má eiga von á ýmsu, það vitum við sem höfum starfað í sama flokki og hann, og árásirnar geta orðið stríðlyndar og óútreiknanlegar.  Fléttusmiðurinn mættur til leiks.

Það er skrítið að hugsa um og skoða tölur.

Hér að neðan sjáið þið nokkur dæmi.

Einn stærsti banki í heimi tapaði 246 milljörðum á viðskipta. Sem leiðir til lækkunar á hlutabréfaverði bankans og lækkun á lánshæfismati.

Erlendir kröfuhafar töpuðu á íslenska hruninu 7.378 milljörðum.  Hugsið ykkur meira en 7000 milljörðum. Sem er 30 sinnum meira en JP Morgan tapaði. 

 Bankarnir okkur fengu 14 milljarða evru með skuldabréfaútboðum árið 2005 ….. 14 milljarðar evrur eru 2240 milljarðar íslenskra króna. Tíu sinnum meira en tap JP Morgans.

Lífeyrissjóðirnir töpuðu 130 milljörðum á viðskiptum tengdum Kaupingi, Bakkavör og Exista.  Svo 100 milljörðum á gjaldeyrisbrasi með bönkunum.  Að veðja með eða á móti krónunni.   

Svo stunda þeir rányrkju á fátækum þjóðum í Afríku og finnst það allt í lagi.   Taka virkan þátt i eignarhlutum með þeim sem telja sig eiga Ísland, líklega eiga þeir bara Ísland með útgerðargreifunum, þótt líklega eigi þeir ekki í Morgunblaðinu.

Já, lesendur góðir, ég var bara að velta fyrir mér hvað ríkisstjórnin hefði orðið að standa frammi fyrir seinustu árin.  Þessi gífurlegi vandi sem við blasti, hugsið ykkur þessar tölur.  Smáríki með smábanka sem gat í raun sett alþjóðahagkerfið á hliðina. Og að þjóðin komist að þeirra niðurstöðu í miklum meirihluta að þetta sé ömurleg ríkisstjórn.   Heilaþvottur virðist vera algengt fyrirbrigði um þessar mundir. Sérstakleg þegar formaður Sjálfstæðisflokksins talar um stjórnlaust land, var ekki landið stjórnlaust á stjórnartímum xD?   Ríkisstjórn sem hefur forðað þjóðinni frá þjóðargjaldþroti, komið  upp hagvexti, haldið í velferð fyrir þá tekjulægstu, haldið skútunni gangandi svona nokkurn veginn. Auðvitað viljum við alltaf að hún geri betur.  Og geri kraftaverk í öllu.  En það er varla mögulegt.

Já, þetta eru skrítnir tímar.

JP Morgan Chase viðurkenndi seint í gærkvöldi, eftir lokun kauphallarinnar á Wall Street, að hafa tapað um tveimur milljörðum dala, 246 milljörðum króna, á viðskiptum með fyrirtækjaskuldabréf. Bankinn er stærsti banki Bandaríkjanna ef litið er til markaðsverðmætis og eigna.

Bankinn veðjaði á að efnahagur Bandaríkjanna myndi vænkast meira en hann gerði, og því myndu fyrirtækjaskuldabréf hækka í verði. Þegar það rættist ekki þurfti bankinn að taka á sig gríðarlegt tap. (Viðskiptablaðið)

JPMorgan Chase fought for the ability for banks to make big bets in their portfolios, including some of the types of trading that led to the $2 billion loss now rocking the bank. (New York Times)

………………………………………………………..

Kröfur erlendra lánastofnana á íslenska banka og önnur fyrirtæki hafa minnkað um 7.378 milljarða króna frá hruni íslenska bankakerfisins í október 2008. Einungis 15,5% krafna þeirra á íslensk fyrirtæki eru enn í bókum þeirra. Það þýðir að erlendu lánastofnanirnar reikna með því að hafa tapað 84,5% af öllum kröfum sínum á Ísland. (Viðskiptablaðið)

……………………………………………………………

Á árinu 2005
sóttu Glitnir, Kaupþing og Landsbankinn um 14 milljarða evra á erlenda
skuldabréfamarkaði. Sú fjárhæð nam rétt rúmlega landsframleiðslu Íslands
það ár og var tvöföld á við samsvarandi skuldabréfaútgáfu árið áður. (Rannsóknarnefnd.is)

…………………………………………………………..

„Lífeyrissjóðirnir töpuðu 130 milljörðum á skulda-og hlutabréfakaupum tengdum Bakkavör, Existu og Kaupþingi. Nú eru þessir hinir sömu tilbúnir að eiga félag með Bakkabræðrum sem þó bera ábyrgð á bókhaldsbrellum og uppblásnu verði þessara fyrirtækja sem aftur var grundvöllur fyrir kaupum á skulda- og hlutabréfum.“ Hann vísar síðan í Einstein um að ekkert merki sé skýrara um geðveiki en að gera sömu hlutina aftur og aftur og vonast eftir öðruvísi útkomu. (Ari Matthíasson, smugan.is)

………………………………………………………………

Í gærkvöldi var fjallað um það að Lífeyrissjóðirnir hafi tapað 100 milljörðum í veði gegn bönkunum um stöðu íslensku krónunnar. Lífeyrissjóðirnir stóðu auðvitað með íslensku krónunni.(ruv.is)

Íslenskir lífeyrissjóðir græða á veiðum við Afríku

íslenskar útgerðir voru skráðar ­fyrir sex þeim 42 ­uppsjávarfiskstogurum sem Greenpeace skráði niður á þessu tíma. Öll íslensku skipin eru skráð í Belís. Þetta voru Samherjatogararnir fimm, Beta 1, Hein­aste, Victoria, Geysir og Kristina, auk togarans Blue Wave sem er í eigu íslenskra lífeyrissjóða og fjárfestingar­bankans Straums meðal annarra. Einungis Rússar voru skráðir ­fyrir fleiri uppsjávarfiskstogurum sem Greenpeace sá við veiðar við strendur landanna tveggja, alls 11 talsins.
Íslendingar eru því einna umsvifamestir erlendra aðila í veiðum á uppsjávarfisktegundum eins og hestamakríl við strendur Vestur-Afríku. Þetta þýðir einnig að Íslendingar eru langumsvifamestir í þessum veiðum á svæðinu af öllum þjóðum heims miðað við höfðatölu. Rannsókn Greenpeace tók ekki til stranda Marokkó og Vestur-Sahara þar sem íslenskar útgerðir hafa einnig stundað veiðar, meðal annars hin nú gjaldþrota útgerð Sæblóm. Þá voru tvö af skipum Úthafsskipa ekki meðtalin, en fyrirtækið hóf starfsemi árið 2010. (dv.is)

Ögmundi finnst lítil róttækni í nýrri stjórnarskrá.  

en þau eru, hins vegar, merkilega íhaldssöm í ljósi þeirrar umræðu sem átt hefur sér stað meðal grasrótarinnar á Íslandi, því áherslan er á einkaeign og lýðræðislegar takmarkanir. Eignarrétturinn er enn skilgreindur sem grundvallar mannréttindi sem þarf að bæta að fullu og í því samhengi…er enginn greinarmunur gerður á eignarhaldi á nátturuauðlindum eða íbúðarhúsi.

Þetta má til sanns vegar færa. Forsetaembætti, þjóðaratkvæði, eignarréttur, friðarmál, allt má þetta vera beittara og betra.  

En er betra að gera ekkert.  Verður meira gert næstu árin þar sem xD og xB fá oddaaðstöðu á Alþingi?   Í stjórnlagaráði starfaði fólk sem hlustaði hvert á annað og greiddi atkvæði út frá því.  Sem fólk virðist ekki gera á Alþingi.  Þetta er þeirra niðurstaða.  Er betra að greið engin atkvæði og láta Birgi Ármannsson um að úrskurða hvað sé góð stjórnarskrá?

Það er eins og með Rammaáætlun, hef heyrt um þingmenn sem telja sig svo róttæka í umhverfismálum að þeir fallast ekki á neitt nema sem þeim finnst vera sú eina og sanna skoðun.  

Ætli það verði sama með kvótafrumvarpið?  

Er það aðalatriði að gera ekki neitt?   og bíða eftir næstu kosningum?  

Jæja, nú verður fjör um Elliðaárdalinn.  Þegar við sem höfum stundað þetta dásamlega útivistarsvæði verðum að taka til fótanna þegar hópur Búttkampara kemur skeiðandi með Stjórnmálafræðiprófessorinn í broddi fylkingar og kannski einn og einn athafnakarl/konu.

Þá verður fjör þegar við þessir furðufuglar sem viljum ganga eða hjóla upp dalinn, staldra við fossinn. fá okkur góða göngu á svæðinu milli ánna, verðum að hrökklast burtu fyrir liði sem telur einn tveir einn tveir og syngur bandaríska baráttusöngva í anda sjóliðsins.

Það verður gleði þegar stórhjólajepparnir skeiða um gömlu bernskuslóðir mínar, þar sem krakkar hópuðust á skíði í brekkunni,  farnar voru óvissuferðir niður í Elliðaárdalinn og einhvern veginn var svo langt úr Bústaðahverfinu niður eftir.  Einu sinni veiddum við lax sem hafði komist í sjálfheldu.  Við sveifluðum okkur á hengibrúnni, óðum í ánum, lifðum lífinu.  Gott ef ekki Tarsan, Roy og Djónní Veissmúler voru með í farteskinu.  

En nú er það Búttkamp.  Það er svo púkó að vera á móti.  Þetta er bara leikur, svona stríðsleikur.  Og það er svo lásí að vera á móti stríði, eins og í Afganistan, Sýrlandi og Súdan.   Þetta er allt leikur.     Nú er það fullorðna fólkið sem leikur sér.  Í Búttkamp.

Við erum svo íhaldssöm sem erum á móti.  Sem vogum okkur að gjalda varhug við innreið kínversks ríkisbubba og ljóðaskálds sem hefur alla tíð verið á vegum flokksins.  Sem teymir kálfinn inn á völlinn og allir dansa.  

Og krumminn krunkar varnaðarorð í dalnum.  Hann er líka svo halló.  

Stór frétt í dag, fjármálalæsi Íslendinga á niðurleið, standa sig verr á krossaprófi en í fyrra. Allt í einu er til Stofnun um fjármálalæsi.  Svo sem engin tíðindi í þessu skrítnu könnun.  Jafn margir og áður hafa áhyggjur af fjármálum sínum.  Heimilisbókhald, yfirdráttur ( samt ansi furðulegt, færri nota yfirdrátt sem ég myndi segja að væri jákvætt).  Fimmtán og hálft prósent ná ekki endum saman.

Ég veit það ekki, ég hef aldrei haldið heimilisbókhald, , sem ég hefði svo sem átt að gera,en ég get ímyndað mér að fólk sem þarf að horfa á mánuð eftir mánuð að endar ná ekki saman fái nóg af því að hugsa um fjármál heimilisins. Það er eins gott að sleppa því. 

Þann 1.maí 2012 voru alls 26.376 einstaklingar í alvarlegum vanskilum samkvæmt upplýsingum Creditinfo um þróun alvarlegra vanskila einstaklinga.

En ég vil setja þetta í annað sambandi, Fréttalæsi um fjármál og efnahagsmál.  Ansi er það niðurdrepandi að sjá hversu margt er líkt hjá okkur núna og fyrir hrun.  Þeir sem lesa fréttir og fylgjast með, þeim fallast oft hendur. Ansi mikið held ég að það eigi við um þá sem sjá skuldir sínar hrannast upp.   Í þessari viku eru fréttir að:

Bakkavararbræður fái að kaupa hlut í fyrirtæki sínu aftur á 3 milljarða, 25% af Bakkavör Group.(það skrítna í fréttinni var að þeir gátu ekki klárað samning  sem átti að vera til 2014, þessa vegna þurfti að semja við þá núna svo að þeir gætu örugglega gengið aftur inn í eignarhaldið).  Frétt í Markaði Fréttablaðsins lýsur svona: Heildarvirði Bakkavarar er talið vera á bilinu 20 – 40 milljarðar króna.  Fáist það verð fyrir félagið myndu bræðurnir Ágúst og Lýður fá fim til 10 milljarða króna fyrir þann hlust sem þeir eru að kaupa á þrjá milljarða króna.   Sem sagt það er verið að gefa þessum mönnum nokkra milljarða fyrir að setja þetta fyrirtæki á hausinn sem þeir gerðu!!!

Endurútreikningar á tugþúsundum ólöglegra gengislána eru ekki í sjónmáli. Fjármálafyrirtækin hyggjast ekki reikna lánin út að nýju eftir nýjasta gengislánadóminn- heldur fara í fleiri dómsmál til að skera úr um óvissu sem þau telja enn ríkja um útreikninga lánanna.

Sægreifarnir í Morgunblaðinu eiga þriðjung kvóta í landinu. Útgerðarfyrirtæki sem eiga Morgunblaðið, en það gegnur ljósum logum í að fá Kvótafrumvarðin varpað á haugana, ætla ekkert annað en að fella ríkisstjórnina svo að hún fái ekki sín frumvörp í gegn.

Er það furða þótt fólki fallist hendur.

Fjármálalæsi:  

Meðal helstu niðurstaðna:

• Þekkingu hrakar milli ára, 53% rétt svör árið 2008 en 47% árið 2011.
• Færri halda heimilisbókhald nú en áður, en heimilisbókhald er einmitt vísbending um góða stjórnun á eigin fjármálum.
• Tuttugu prósent færri nýta yfirdrátt og hann er að meðaltali þriðjungi lægri.
• Fimmtánoghálft prósent ná ekki endum saman þriðja hvern mánuð eða oftar.
• Jafnmargir hafa miklar áhyggjur af fjármálum sínum og áður.
• Tæplega helmingur þátttakenda vill ekki taka áhættu þegar kemur að sparnaði.

Síðastliðið haust lagði ég leið mína í Bauhaus safnið í Berlín.  Þangað var gaman að koma.  Og ég held að það hafi ekkert að gera með Bauhaus verzlanakeðjuna eða útibú hennar á Íslandi.  Þar sem Íslendingar sýndu enn hvað þeir hafa lítið lært og miklu gleymt. Að hópast saman þúsundum saman af því að það er verið að opna búð með græðgi og gírugheit slafrandi úr hverjum svip eins og hundur í Pavlovprógrammi……..

En ég ætlaði að minnast á Bauhaus safnið, það er í námunda við Kürfürstendammsvæðið, og geymir verk, muni og listaverk tengd svokallaðri Bauhaus stefnu sem kom upp eftir fyrri heimsstyrjöldina, forvígismaður hennar er oftast nefndu Walther Gropius. Tilgangur stefnunnar var að leiða saman, handverk, list og hönnun.  Að útbúa fallegt umhverfi fyrir nútímamanninn. Orðið Bauhaus er búið úr orðunum Bau bygging, sögnin bauen að byggja og hús. Einfalt og áhrifamikið.  Í þessu safni er geymdar hugmyndir og gripir um stefnuna.  Þar eru húsgögn, gripir, teikningar af húsum og model, listaverk í anda Bauhaus.  Sýningin þar gefur yfirlit yfir þetta.  Ýmislegt kannast maður við úr okkar umhverfi.  Stólagerðir sem enn eru framleiddar í dag.  Lampar sem loga víða enn.  Listastíll sem við þekkjum svo vel, Kandinsky og Klee.  Gropius og samstarfsmenn hans litu svo á að það væri menntun, kennsla og samstarf sem gætu skapað þennan stíl.  Þar átti að vera listrænt handverk sem hægt væri að fjöldaframleiða. Listamenn, handverksmenn og arkitektar.   Skólar voru stofnaðir í Weimar og Dessau.  Byggingar sérhannaðar fyrir skólana. En í augum nazista varð þessi stefna hættuleg þýzkri menningu og við valdatöku Hitlers voru skólarnir lagðir niður og margir af forvígismönnunum hrökkluðust úr landi, til Englands og Bandaríkjanna.  

En nafnið, hugmyndirnar og sköpunin lifir enn, því er til þessi verzlanakeðja Bauhaus og hljómsveit á sínum tima.   Nafnið hefur hljóminn.   Og þar er líklega komin hugmyndin fyrir Bauhaus verzlanakeðjuna.  Allar vörur í húsið undir sama þaki. Eins og í Bauhaus hugmyndafræðinni, allt til að skapa fallegt umhverfi. Þarfir fólksins ekki lúxus…… En líklega var ekki hugmynd þeirra Bauhaus manna að skapa neyzlufól sem láta auglýsingar stjórna lífinu.   Ó nei.

Svo er það hljómsveitin Bauhaus ein af þessum furðulegu þýzku böndum, í sama flokki og Joy of Division, Cure, Velvet Underground, John Cale. Hver drap herra Mánaskin.

                      Dieter Rot er ekki langt undan

Vofa gengur nú ljósum logum um heiminn.  Gamall og góður frasi of oft sannur.  Það kemur svo sem engum á óvart hvað hefur gerst í kosningum í Evrópu nú um helgina.

Hollande vinnur í Frakklandi

Atkvæði í Grikklandi skiptast á ótal staði.

Kristilegir Demókratar tapa í Slésvík-Holstein

Alls staðar skín í gegn, óánægja við ríkjandi ákvarðanir stjórnmálamanna í kreppu, ótti við framtíð þar sem fá ljós birtast á himninum þótt ofurmáni haltri fagur og ljómandi yfir himininn.  

Enn er það frjálshyggjan og hugmyndafræði hennar sem stjórna, hugmyndir Keynes og Roosevelts eiga sér fáa fylgjendur í hópi, hagfræðinga, stjórnmálamanna eða fjármálamanna.  Samt er það eitthvað slíkt sem kallað er eftir. En ef einhver stjórnmálamaður kallar eftir slíku, þá fellur markaðurinn, lánshæfi sekkur niður og Þjóðri sökkva í skuldafen. 

En ef maður skoðar úrslitin.  Í Frakklandi er það glæsistíll Sarkozys, bandalag hans við Merkel og engar breytingar, þátttaka hans í styrjöldum og auðvitað Krepppppan með stórum staf.   Og Hollandi tekur upp hanskann fyrir launamanninn, talar um breytingar á ríkjandi viðhorfum í hagfræði án þess þó að koma með skýrar breytingar.   En það nægði. Svo er að sjá hvað setur og gerist.

Grikkland er dæmið um nútíma Hrunþjóð in abusurdum.  Þar sem allt fer til andskotans.  Og kosningarnar spegla það ástand. Ótal flokkar með ótal sjónarmið.  Allt fra Við borgum ekki flokki (sem fékk bara brot úr prósenti) til Fazistaflokki, sem skirrist einskis  (og fær 10 þingmenn). En Sigurveginn í þessu ótrúlega samsafni er Syrisa, flokkur vinstri manna og græningja sem verður næst stærsti flokkurinn.  Fjórfaldar fylgi sitt.  Verður líklega að vera með til að mynda stjórn.  Því það þarf að mynda stjórn.  Það þarf að horfa til framtíðar.  Í sjálfu sér eru kröfur Syrisa engar öfgahugmyndir, nema hjá þeim sem trúa því að markaðurinn sé eina lausnin á öllu.”Europe is desperately in need of a Roosevelt-style New Deal.” Evrópa þarfnast átakanlega Nýs sáttmála í anda Roosevelts. Segir talsmaður þeirra.  Yngsti stjórnmálaleiðtogi landsins. “If the politics of austerity continue, Europe is in big danger of breaking up. These policies are causing unhappiness, unemployment and poverty, as in the 1930s. Europe needs social solidarity and not to work according to market laws.” Ef niðurskurðurinn heldur áfram, er hætta á að Evrópa molni í sundur.  Ríkjandi stefni veldur, óhamingju, atvinnuleysi og fátækt eins og á fjórða áratugnum.  Evrópa þarfnast samstöðu og kerfis sem byggir ekki á markaðslögmálunum.  Samt er Ný demókratarnir nær alls staðar stærsti flokkurinn.  Pasok sósíaldemókratarnir tapa langmestu.  Það verður ekki auðvelt að mynda stjórn. 

Í Slésvík Holstein tapa Kristilegir Demókratar 6-7 prósentum, Grænir vinna á, Frjálsir Demókratar halda sínu, flokkur Dana og Frísa SSW vinnur á ( SH var auðvitað í danska ríkjasambandinu á sínum tíma), Vinstiflokkurinn tapar og dettur út af þingi, Sjóræningjarnri komast inn. En samt engin stórtíðindi.  Þýzkalandi er land stöðugleika.

Auðvitað fer markaðurinn niður í dag.  Það vissu allir.  En lífið heldur áfram.  Ríki leita lausna.  Við Íslendingar fengum okkur tilbrigði.  Sem hefur skilað árangri sem víða er tekið eftir.  Þótt öll vandamál séu ekki leyst.  Og verða aldrei.  En hjá okkur er óánægjutilbrigðið svolítið skrítið.  Að kjósa Hrunflokkinn stóra aftur til valda.  En það eru líka 3 nýir flokkar sem eru með 20 prósenta fylgi.  Og kannski fáum við nýjan forseta.  Ég sagði kannski. 

Formaður Syrisa

Fundur Grænnar dögunar hægrifzistaflokksins

Blásvartur á ferð…….

Myndir úr Guardian…..