Nú hefur Hæstiréttur enn einu sinni komið lántakendum til bjargar með því að dæma lög sem ríkisstjórn Stein…., fyrirgefið, Jóhönnu Sigurðardóttir ógild. Lög sem sett voru til að bæta hag skuldara. Fyrstu áhyggjur ráðherra og stjórnarþingmanna eru hefðbundin. Þeir fara strax að reikna út það “tjón” sem fjármálastofnanir verða fyrir. Ekki dettur þeim í hug að nefna tjónið sem heimilin og fyrirtækin hafa orðið fyrir. Samkvæmt ríkisstjórninni þá er það tjón þegar banki þarf að endurgreiða það sem hann hefur látið lántakendur ofgreiða. Það er hins vegar ekki tjón þegar bankinn ofrukkar, enda þarf bankinn ekki að greiða vexti af því sem hann oftekur.

Ég vildi geta sagt að ég vildi að kosningar kæmu sem fyrst. Gallinn er bara sá að líklega myndi þá Bjarni “Berlusconi” Benediktsson komast til valda. Formaður í flokki þar sem minnsti krimminn er Árni Johnsen. Flokkur með Illuga, Þorgerði Katrínu, Gunnlaug og fleiri innanborðs á ekki að koma að stjórn landsins. Því miður virðist hins vegar vera sem svo að fjöldi landsmanna treystir hirð fjárglæframanna best allra til að stjórna landinu.

Samt sem áður lýsi ég yfir vantrausti á ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur. Þessari ríkisstjórn hefur gersamlega mistekist að aðstoða almenning. Það er líka lýsandi fyrir umhyggju Jóhönnu fyrir almenning að í hugmyndum hennar að stjórnarráðinu þá er enginn ráðherra sem er fyrir fólkið í landinu. Atvinnuvegir, umhverfið, bankar, heilbrigðisstofnanir og útlönd fá öll sína ráðherra. Það er hins vegar enginn í ríkisstjórninni sem er Almenningsráðherra.

Jóhanna og Steingrímur. Hættið núna.

Því miður er það landlægur ósiður hjá stjórnmálamönnum að segja ósatt. Í sumum tilfellum gera þeir það þannig að þeir velja að segja bara ekki alveg satt, stundum nota þeir þá aðferð að svara spurningum á þann hátt að þeir svara í raun ekki því sem þeir eru spurðir að en stundum hreint út ljúga þeir.

Steingrímur J. Sigfússon var í einhverjum spurningaleik í DV um daginn og þar hélt hann áfram að endurtaka ósannindi sem honum eru orðin töm þessa dagana. Spurningin var: “Stendur til að hækka tekjuskatt frekar?” og Steingrímur notaði þá aðferð að túlka spurninguna út í hött og svaraði því: “Nei, það eru engar hækkanir á tekjuskatti inni í fjárlögum næsta árs…”.

Samkvæmt lögum átti að hækka mörk milli skattþrepa skv. vísitölu neysluverðs en Steingrímur tók þá ákvörðun að hækka þessi mörk eftir lægri prósentu sem hann ákvað sjálfur. Eins hefur það verið að hver launþegi hefur mátt leggja til hliðar allt að 4% af launum sínum í séreignasparnað og sú upphæð er undanþegin skattskyldu þar sem hún er skattlögð síðar. Reyndin er því að hver og einn launþegi kemur til með að greiða fleiri krónur í skatt af launum sínum árið 2012 heldur en hann hefur gert árið 2011. Steingrímur segist hins vegar ekki ljúga nokkru þar sem skattprósentan hækkar ekki. Eftir stendur hins vegar. Af hverju segir hann bara ekki eins og er? Tekjuskattur kemur til með að hækka í krónutölu en skattprósentan breytist ekki.

Í útvarpinu í dag var dæmdur fjársvikamaður að æsa sig yfir þeirri ákvörðun húsafriðunarnefndar að láta friða Skálholt og nágrenni fyrir nýjasta afreki hans. Hann er að smíða fornminjar á túninu við Skálholt. Helst var á honum að heyra að Húsafriðunarnefnd væri ekkert annað en hópur manna sem ekkert vit hefur á merkilegum fornminjum.

Þessi dæmdi fjársvikamaður fékk á sig dóm eftir að hafa nýtt sér aðstöðu sína við viðgerðir á Þjóðleikhúsinu og smíði stafnkirkju í Vestmannaeyjum til að láta þessar opinberu framkvæmdir greiða fyrir alls konar efni og vinnu í hans eigin þágu. Satt best að segja hélt ég að það yrði bið á að þessi einstaklingur fengi úthlutað fjármunum úr opinberum sjóðum, fannst það svona álíka líklegt og að Franklin Steiner yrði ráðinn til fíkiefnalögreglunnar.

Nú er hins vegar hinn dæmdi fjársvikamaður orðinn formaður byggingarnefndar sem fær fjármuni úr opinberum sjóðum. Hann göslast áfram og í viðtalinu gerði hann sitt besta til að vaða yfir þáttarstjórnendur og fulltrúa Húsafriðurnarnefndar. Fyndnasta athugasemdin sem hann lét út úr sér var þegar hann benti á að menn ættu að segja satt um framkvæmdina. Þetta minnti mig alveg rosalega á þegar hann laug til hægri og vinstri um gólfdúka og hellusteina hér fyrir nokkrum árum.

Þessar tilbúnu fornminjar í Skálholti verða ekki til prýði. Þegar verið er að byggja aftur fornminjar þá skiptir staðsetningin litlu máli. Eins væri hægt að byggja upp þessar “fornminjar” á öðrum stað við Skálholt og setja þá upp líkan af Skálholti eins og það var. En fyrir öllu er að koma þessum manni frá og bjarga opinberum sjóðum frá því að hann komist þangað með krumlurnar.

Það vantar ekki hugmyndaflugið í nýsköpuninni á Íslandi. Við höfum fundið eitt og annað upp og stundum hefur varan okkar náð góðum árangri í útlöndum. Dæmi um þetta er fiskurinn okkar.

Nú er nýr útflutningsiðnaður að skjóta rótum. Útflutningur á aflóga óhæfum stjórnmálamönnum. Fyrsta tilraun var að senda Halldór Ásgrímsson til Danmerkur þar sem við náðum að dubba hann uppí framkvæmdastjórastöðu hjá Norrænu Ráðherranefndinni. Halldór var vel að starfinu kominn enda búinn að róa að því öllum árum ásamt Davíð Oddsyni að koma Íslandi til andskotans. Hans síðustu afrek voru að ráða Davíð Oddson sem Seðlabankastjóra og verða óvinsælasti forsætisráðherra sögunnar. Það er kannski ekki rétt að segja að um hreinan útflutning hafi verið að ræða þar sem við þurfum víst að taka þátt í að borga uppihald fyrir hann. Tilraunin tókst hins vegar svo vel að næst var Árni Mattísen sendur til Rómar til að taka við einhverju rosa djobbi í boði Össurar Skarphéðinssonar. Meðal kosta Árna í starfið voru að geta illa skilið enska ráðherra, tala sig gersamlega útí horn og hafa átt þátt í því með Halldóri að setja Ísland á hausinn. Nú er röðin komin að Ingibjörgu Sólrúnu. Hún var ekki lengi ráðherra og þess vegna fær hún bara að fara til Kabúl. Eftir að hafa litið gersamlega framhjá hvað var að gerast á Íslandi meðan hún var ráðherra, enda upptekin við að reyna að koma sér að í Öryggisráðinu og enn uppteknari við að passa að Björgvin fengi ekki vitneskju um málefni  Viðskiptaráðuneytisins, kom hún sér í hóp óhæfra stjórnmálamanna.

Við höfum slatta í viðbót. Ég sé fyrir mér að hægt sé að senda Davíð Oddson til Sómalíu eftir að hann verður búinn að setja Moggan á hausinn (aftur), Steingrímur J. getur fengið eitthvað einkavæðingadjobb í Rússlandi (enda búinn að einkavæða íslenska banka aftur til fyrri vanhæfra eigenda), Jóhanna Sigurðardóttir gæti fengið nýtt starf hjá SÞ við kennslu á að svíkja loforð og alla málstaði. Möguleikarnir eru endalausir.

Þegar við verðum þannig búin að koma öllum vanhæfu stjórnmálamönnunum fyrir hjá alþjóðastofnunum víða um heim getum við svo prufað að senda bissnessmennina okkar út og síðan alla bankamennina. Eftir það verður alveg rosalega gott að lifa á Íslandi.