Fyrir rúmu ári komst yfirfasteignamatsnefnd að þeirri niðurstöðu að það bæri að skattleggja hesthús eins og atvinnuhúsnæði. Sú tillaga hækkaði skatta á hesthús í Reykjavík. Nú þegar hesthúsaeigendur láta í sér heyra og lýsa óánægju sinni í fjölmiðlum með hækkaðan skatt, þykjast fulltrúar meirihluta Besta flokks og Samfylkingar bera meiri ábyrgð á nýlegri ofankomu en skattlagningu í Reykjavík. Þó hefur meirihlutinn sent Alþingi bréf með ósk um að lögunum verði breytt svo komast megi hjá niðurstöðu yfirfasteignamatsnefndar. Hefði meirihlutanum verið í lófa lagið að gera það fyrir ári síðan, þegar Reykjavíkurborg bárust fréttir af niðurstöðu yfirfasteignamatsnefndar. Hvað um það.

Það er einkennilegt hvernig álagningarhlutfall fasteignagjalda breytist og hvernig meirihlutinn fer með það. Í fyrra varð að hækka álagninguna af því að fasteignamatið hafði lækkað og ekki gat Reykjavík unað við að fá lægri tekjur í borgarsjóð. Núna hækkar hins vegar fasteignamatið en ekkert bólar á viðbrögðum meirihlutans við því. Hann hefur ekki einu sinni velt því fyrir sér hvort ekki megi lækka álagninguna aftur. Kannski er stefna Samfylkingarinnar og Besta flokksins í þessum málum að  best sé að leita allra leiða til að hækka fasteignagjöldin sem mest.

Nú vissum við í VG að hækka þyrfti álögur í Reykjavík og vorum heiðarleg með það í síðustu kosningabaráttu. Okkar stefna var hins vegar alltaf sú að reyna að dreifa byrðunum með sanngjörnum hætti. Stefna meirihlutans virðist helst vera sú að skrúfa upp allt. Nema kannski fasteignagjöld á hesthús skyldi Alþingi leyfa.

Líklega er það niðurstaða meirihlutans að ofan á  gjaldskrárhækkanir og aukinn kostnað við hita og rafmagn, aukinn kostnað við að senda börn í skóla, fara í sund, lægri styrk á frístundakortum og aukinn kostnað við skólamáltíðir og hvað annað sé ómögulegt að fasteignagjöld á hesthús hækki. Hver er líka aflögufær eftir að hafa greitt þetta allt saman fyrir börnin? Eitthvað verður að vera eftir fyrir blessuð hrossin.