Enn um Grikkland.
Panagiotis Sotiris skrifar 13. febrúar á Greek Left Review og segir ma.:
Evrópusambandið er á hraðri leið með að verða afturhaldssamasta og ólýðræðislegasta stofnun heimsálfunnar síðan nazisminn leið undir lok. Að tala um ‘lýðræðishalla’ nægir ekki. Það sem við er að fást er árásargjörn tilraun til að koma á síð-lýðræðislegum (post-democratic) aðstæðum, þar sem fullveldi ríkja hefur verið takmarkað, sem og ábyrgð valdhafa, og lítið eða ekkert pláss er til staðar fyrir pólitíska rökræðu og átök um efnahagslegar ákvarðanir vegna þess að skipanirnar koma frá markaðinum í gegnum gangverk yfirstjórnar Evrópusambandsins. Það að fyrrverandi bankastjórar Seðlabanka Evrópu séu gerðir að forsætisráðherrum, eins og Monti og Papademos, er miklu meira en táknrænt.
Hér má lesa greinina alla á ensku.
Nöelle Burgi skrifar í desember síðastliðnum í ensku útgáfu LMD og segir ma.:
Tekjur (Grikkja) dragast saman (um 35-40% í sumum atvinnugreinum) á meðan upp eru fundnir nýir skattar, sumir hverjir afturvirkir til byrjunar almanaksársins. Ráðstöfunartekjur hafa hrunið, í mörgum tilfellum um 50% eða meira. Frá því síðasta sumar hafa ‘samstöðu skattar’ (1-2% af árlegri innkomu) og eldsneytisskattar (vegna notkunar á bensíni og náttúrulegu gasi) verið lagðir á. Aðrar nýjungar eru td. lækkun skattleysismarka úr 5000 € í 2000 €, og nýr fasteignaskattur uppá 0,5-20 € á hvern fermetra, innheimtur með rafmagnsreikningnum (sé skatturinn ekki greiddur er rafmagnið tekið af og sektir lagðar á).
Hér má lesa greinina alla.
Og við þau með marxíska tendensa segir Alan Woods:
En ekkert af svokölluðum lausnum borgarastéttarinnar getur stöðvað þá hnignun sem nú á sér stað. Grikkland getur ekki borgað skuldir sínar. Vextirnir á erlend lán Grikkja eru 33%. Þetta þýðir að landið er komið í niðursveiflu (downward spiral), óstöðvandi ferli þar sem orsakir verða að afleiðingum og afleiðingar að orsökum: frekari niðurskurður þýðir dýpkun kreppunnar, aukið atvinnuleysi og verri lífsgæði.
Sem mun svo orsaka lægri skatttekjur ríkisins og meiri hallarekstur, sem aðeins verður hægt að stöðva með frekari ‘björgunaraðgerðum’, sem þá kalla á aukinn niðurskurð, osfrv. Þetta er líkt því að sogast inní svarthol, þaðan sem ekkert sleppur aftur – ekki einu sinni ljósglæta.
For-byltingarástand í Grikklandi heitir greinin og hana má lesa hér.
Frábæra grein eftir írska rithöfundinn og skáldið William Wall má finna hér:
Nú sjáum við kapítalismann í sínum mesta sigurham. Gríska lögreglan ræðst á grískan almenning til að neyða uppá hann vilja bankanna og vogunarsjóðanna. Ríki innan sambandsins, þar með talið Írland, eru milligöngumenn, kvislingar kapítalsins. Í stað þess að rétta fram hönd samstöðu, segjum við, ‘frekar þau en við’. Líkt og að alþjóðlegir markaðir muni hlífa Írlandi eftir að Grikklandi hefur verið eytt. Samstaða er ekki einungis samhyggð með bræðrum okkar og systrum; heldur einnig eigingjörn upplifun. Einn fyrir alla og allir fyrir einn. Við stöndum eða föllum saman. Í einingu er fólginn styrkur.
Og að lokum, brot úr nýrri heimildamynd, Catastroika: Privatization goes public.